PL

Kumak górski

Kumak górski (Bombina variegata) to płaz z rodziny kumakowatych o popielatej, oliwkowej lub brązowej powierzchni ciała na grzbiecie z ciemnymi plamkami i ciemnej stronie brzusznej z żółtymi plamami o różnym kształcie i wielkości. Cechą gatunkową jest jedna plama podgardzielowa, połączone plamy miedniczne i udowe. Podczas pory godowej na grzebcie u samców pojawiają się zrogowaciałe ostre kolce. Skóra produkuje toksyczny jad. Ciało jest spłaszczone grzbietowo-brzusznie. Głowa jest stosunkowo mała. Poza okresem godów odróżnienie samca od samicy jest wyjątkowo trudne. W okresie godowym kolce na brodawkach są długie i ostre. Samiec ma też modzele godowe na palcach stóp. Samica nie ma tak dobrze rozwiniętych błon pławnych stóp. Kumaka górskiego łatwo jest pomylić z kumakiem nizinnym. Na terenie naszego kraju tworzy mieszańce z kumakiem nizinnym.

Samce nie mają rezonatorów. Nie są widoczne błony bębenkowe. Oczy mają źrenice w kształcie serca. Na grzbiecie znajdują się brodawki z ostrymi zakończeniami. Zawierają one białawą ciecz, która jest trująca.


Kumak górski (Bombina variegata)
© Eric Isselée - Fotolia.com

Występowanie i środowisko

W Polsce kumaki górskie są pospolite w całym rejonie Karpat. W Tatrach można je spotkać na wysokości nawet 1650 m n.p.m. Nie występują w Sudetach. Zamieszkują centralną i południową Europę. W Polsce najliczniej występują w Bieszczadach i Beskidzie Niskim.

Tryb życia i zachowanie

Samce kumaków górskich wydają ciche odgłosy w rodzaju sylaby "u". Prowadzą wybitnie wodny tryb życia. Zasiedlają wszelkie zbiorniki wodne, w tym te zanieczyszczone. Zimują na lądzie w norach. Zagrożony kumak górski eksponuje swoje jaskrawe barwy na spodniej części ciała, ostrzegając tym samym intruzów o toksycznej wydzielinie skóry. Kumak górski jest aktywny w dzień, okresowo nocą. Kumak górski prowadzi stadne życie. Często nawet w niewielkiej kałuży można spotkać wiele kumaków. Zimowanie odbywa się na lądzie między wrześniem-październikiem a marcem. W czasie suszy zapada w stan estywacji. Młode osobniki wędrują w poszukiwaniu nowych zbiorników na odległość nawet 1200 m od macierzystego zbiornika.

Pożywienie

Lądowe bezkręgowce takie jak dżdżownice, ślimaki, pająki, chrząszcze, mrówki, pluskwiaki równoskrzydłe.

Rozmnażanie

Okres godowy trwa od kwietnia do początku sierpnia. Samica składa jaja do wody w postaci galaretowatych pakietów i przytwierdza je do pędów roślin. Samica w porze godowej znosi do 300 jaj. Kijanki są duże, osiągają 5 cm długości, na ogonie ma czarną siateczkę. Po przeobrażeniu małe kumaki mają długość 1-1,5 cm.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W naszym kraju znajduje się pod całkowitą ochroną.

Ciekawostki

Brak danych.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-03-27, GAT-394

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
kumak górski
    

Kumak górski zimuje.

          

Kumak górski odbywa gody.

          

Kończy się rozwój larw kumaka górskiego. Kijanki tracą płetwę grzbietową, skrzela i wychodzą na ląd.

      

Trwa okres aktywnego życia kumaka górskiego.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.