Logo Media Nauka

Morela zwyczajna (Prunus armeniaca)
© Iva - stock.adobe.com

Morela zwyczajna

Morela zwyczajna, morela pospolita (Prunus armeniaca) to drzewo owocowe z rodziny różowatych o nieregularnie kulistym pokroju i smacznych owocach.

Wybrane odmiany:

'Early Orange' - odmiana polecana do upraw w polskich warunkach klimatycznych.

Występowanie i środowisko

W Polsce morela może być uprawiana w cieplejszych rejonach. Morela pochodzi z Chin, gdzie rośnie w górach na wysokości nawet 3000 m n.p.m. W południowej Europie występują zdziczałe osobniki.

Kwitnie w okresie od marca do kwietnia.

Morfologia i anatomia

Osiąga wysokość 3-5(15) m.

Gałęzie są poskręcane.

Kora jest łuszcząca się.

Liście są szeroko-jajowate lub okrągławe, brzegiem ząbkowane, zwijające się w pączkach.

Kwiaty są miododajne, niewielkie (do 2,5 cm średnicy). Mają biały kolor z różowym nalotem.

Owoc jest mięsisty, okrągły, duży, jadalny, z gładką pestką w środku.

Ochrona i zagrożenia DD

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych ze względu na brak danych nie określono statusu zagrożenia wymarciem dla tego gatunku walenia.

Ciekawostki

Dzika morela ma małe owoce. Ich średnica wynosi zaledwie 3 cm.

Morela należy do rodzaju śliwa (Prunus).

Zdjęcia - galeria

Zbiory i zastosowanie

Morela to wyśmienity owoc deserowy, nadający się także na przetwory takie jak galaretki, dżemy, konfitury i nalewki.

Pielęgnacja

Morela ma tendencje do zawiązywania się zbyt wielu owoców, warto więc usunąć część zawiązków, aby owoce były większe.


© medianauka.pl, 2019-09-22, GAT-5280

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
Morela zwyczajna
          

Kwitnie morela zwyczajna.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia



Parametry

Kolor kwiatów

biały kwiatróżowy kwiat
Grupa

drzewo
Stanowisko

nasłonecznione
Użytek

rośliny uprawne
Jadalność

Gatunek jadalny

Pokrewne gatunki roślin

ikonaCzeremcha amerykańska
Prunus serotina
ikonaŚliwa domowa, węgierka
Prunus domestica
ikonaŚliwa tarnina
Prunus spinosa
ikonaWiśnia wczesna
Prunus incisa
Różowate
Różowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • Lucjan Rutkowski - Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej., ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Agnieszka Gawłowska - 500 owoców i warzyw, 978-83-7845-874-6, SBM 2015
  • Owen Johnson, David More - Drzewa - Przewodnik Collinsa, ISBN 978-83-7073-643-9, Multico Oficyna Wydawnicza 2014

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2019 r.