PL

Rybitwa popielata

Rybitwa popielata (Sterna paradisaea) to ptak zaliczany do rybitw. Upierzenie samca i samicy podobne. W szacie godowej głowa z wierzchu jest czarna, reszta głowy i ogon są białe, pozostała cześć popielata. Dziób i nogi są czerwone. W szacie spoczynkowej spód ciała i czoło są białe, wierzch głowy nieco jaśniejszy, dziób i nogi czarne. Młode przypominają ptaki dorosłe w szacie spoczynkowej.


Rybitwa popielata(Sterna paradisaea)
© phototrip.cz - fotolia.com

Występowanie i środowisko

Mewa popielata ma szeroki zasięg występowania. Gatunek zasiedla brzegu mórz i zbiorników wody słodkiej w całej strefie tundry. Co ciekawe, zimę spędza u wybrzeży Antarktydy! W Polsce gniazduje wyjątkowo.

Tryb życia i zachowanie

To ptak wędrowny. Odbywa bardzo dalekie wędrówki z północnych obszarów kuli ziemskiej na obszary Antarktydy. Trasy wędrówek wiodą wzdłuż wybrzeży Atlantyku i Pacyfiku. To czasem nawet 30 tysięcy kilometrów w jedną stronę.

Morfologia i anatomia

Długość ciała wynosi 33-38 cm, rozpiętość skrzydeł 80-85 cm, a ciężar od 90 do 120 g.

Pożywienie

Poluje na ryby, mięczaki, skorupiaki i owady.

Rozmnażanie

Gnieździ się w koloniach. Gniazdo to płytkie zagłębienie w ziemi. Samica raz do roku składa 2-3 jaja, które sama wysiaduje około 4 tygodni. Po miesiącu od narodzin młode są zdolne do lotu. Kilka następnych tygodniu pozostają z matką.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Trasa sezonowej wędrówki tej rybitwy mierzy nawet 30 tysięcy kilometrów w jedną stronę.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-11-24, GAT-2592




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.