Logo Media Nauka

Wombat tasmański

Wombat tasmański (Vombatus ursinus) to ssak z rodziny wombatów. Ma krępą budowę ciała, okrągłą głowę, małe uszy i oczy, nagi nos, zredukowany ogon. Ciało pokryte brązowym lub żółtoszarym, szorstkim futerkiem. Nos pozbawiony futra odróżnia ten gatunek od pozostałych.

Wombat tasmański (Vombatus ursinus)
© redleg - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Wombat tasmański
Nazwa łacińska
Vombatus ursinus
Nazwy obce
angielska: Common Wombat, Coarse-haired Wombat
niemiecka: Nacktnasenwombat
czeska: Vombat obecný
francuska: Wombat Commun
hiszpańska: Uómbat común, de pelo áspero
Pierwsze opisanie gatunku
(Shaw, 1800)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Wombat tasmański - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: od 70 cm do 120 cm
Ciężar: od 15 kg do 35 kg
Maksymalna długość życia
26 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Torbacze (Marsupialia)
Rodzina: Wombaty (Vombatidae)

Występowanie i środowisko

Górzyste tereny południowo-wschodniej Australii, Tasmania, wyspy Cieśniny Bassa. Swoim zasięgiem występowania dociera do granicy śniegu.

Tryb życia i zachowanie

Wygrzebują długie nory w ziemi, które służą im za schronienie w dzień. W nich spędzają dużo czasu, oszczędzając energię.

Morfologia i anatomia

Jelita wombatów są niezwykle długie, dzięki czemu nawet niewielka ilość zjedzonej trawy jest bardzo dokładnie strawiona.

Pożywienie

Zjada pokarm roślinny. Wombaty mają małe zapotrzebowanie na pokarm.

Rozmnażanie

Samica rodzi zwykle jedno młode.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Wombat tasmański to największy gatunek z rodziny wombatów.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-01-04, GAT-254





© Media Nauka 2008-2018 r.