PL

Zębiełek białawy

Zębiełek białawy (Crocidura leucodon) to gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych. Ubarwienie szarobrązowe z wierzchu, jasne od spodu. Głowa jest ostro zakończona ryjkiem. Na ogonie widoczne są szarawe włosy. Małżowiny uszne wystają z futerka.


Zębiełek białawy(Crocidura leucodon)
© pavar - fotolia.com

Występowanie i środowisko

Gatunek występuje w Europie i Azji. W Polsce spotykany jest na południu kraju, w Wielkopolsce, na Lubelszczyźnie. Jest rzadko spotykany w Polsce. Zasiedla pola, łąki, skraje lasów.

Tryb życia i zachowanie

Zębiełek białawy zimuje w zabudowaniach wiejskich. To ssak o nocnej aktywności. Korzysta z nor i korytarzy gryzoni. Czasem sam buduje nieskomplikowane nory i korytarze. Młode osobniki mogą tworzyć karawanę, poprzez trzymanie się pyszczkiem za ogony. Żyje tylko 1,5 roku.

Morfologia i anatomia

Długość ciała wynosi 9,5-11,5, z czego na ogon przypada do 3,5 cm, a ciężar ciała 7-15 g. Zębiełki w odróżnieniu od ryjówek i rzęsorków mają białe zęby.

Pożywienie

Jest drapieżnikiem, polującym na owady i ich larwy, a także pajęczaków i innych bezkręgowców. Zjada także małe gryzonie. Gdy nie ma pokarmu pochodzenia zwierzęcego zjada też rośliny i padlinę.

Rozmnażanie

Rozmnaża się od wiosny do jesieni. Po ciąży, która trwa 31-33 dni samica rodzi 3-9 młodych. W ciągu roku może mieć 2-3 mioty.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Ssak ten podlega w Polsce ochronie.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2019-02-05, GAT-16033




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2019 r.