PL

Czapla biała

Czapla biała (Ardea alba) to to typowy przedstawiciel rodziny czapli o białym upierzeniu. Dziób żółty (jesienią i zimą), czarny u nasady w sezonie lęgowym, nogi czarne. Od oczu do nasady dzioba biegnie zielonkawa plama. Jest pokrojem i wielkością podobna do czapli siwej, jednak oprócz innego koloru upierzenia czapla biała ma dłuższą szyję oraz nogi, przez co wydaje się dużo smuklejsza. Brak dymorfizmu płciowego.


Czapla biała(Ardea alba)
© Corel

Występowanie i środowisko

Cieplejsze rejony wszystkich kontynentów. Do Polski zalatuje bardzo rzadko. W okresie lęgowym zamieszkuje duże obszary trzcin, delty rzek, niewielkie zbiorniki wodne, zarośla mangrowe. W Polsce jest to skrajnie nieliczny ptak lęgowy.

Tryb życia i zachowanie

Tworzy duże kolonie. W locie nogi są wysunięte i wyprostowane poziomo poza koniec ogona, uderzenia skrzydłami są powolne i głębokie.

Morfologia i anatomia

W okresie godów czapla biała ma wydłużone barkówki, pióra na piersi i u nasady szyi. Dziób podczas okresu rozrodczego jest ciemny z żółtą nasadą, w pozostałym czasie jest żółty.

Pożywienie

Zjada zwierzęta bagienne i wodne, szczególnie owady i małe ryby.

Rozmnażanie

Gnieździ się w koloniach czasem nawet po kilka tysięcy par. Najczęściej gniazduje w trzcinach. Samica składa 3-5 jaj. Inkubacja trwa 25-28 dni. Pisklęta przebywają w gnieździe 6 tygodni.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce czapla biała podlega ścisłej ochronie.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-06-20, GAT-616




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.