Logo Serwisu Media Nauka

Drzewołaz złocisty
(Dendrobates auratus)

Drzewołaz złocisty (Dendrobates auratus) to gatunek płaza bezogonowego z rodziny drzewołazowatych. Jest to piękna żaba o jaskrawym ubarwieniu. Występuje w naturze wiele odmian barwnych. Kolorystyka jest zależna od zasięgu występowania. Na ciele występują jaskrawe plamy na ciemnym tle. Samce są mniejsze od samic. Ich ciało jest wysokie, głowa dobrze wyodrębniona.

Na środku górnej szczęki ma łukowaty rząd ząbków. Oczy są usytuowane po bokach głowy. Są ciemne i dość duże. Na odnóżach tylnych między palcami nie ma błony pławnej. W skórze występuje wiele gruczołów wydzielających bardzo silny jad o właściwościach neurotoksycznych (paraliżujących system nerwowy ofiary).

Drzewołaz złocisty (Dendrobates auratus)
Zdjęcie zbiorów ZOO w Opolu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Drzewołaz złocisty (Dendrobates auratus)
Nazwy obce
angielska: Green and black poison frog, green poison frog
niemiecka: Goldbaumsteiger
czeska: Pralesnička batiková
Pierwsze opisanie gatunku
(Girard, 1855)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Ameryka Środkowa - tak;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Drzewołaz złocisty - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: od 25 mm do 42 mm
Ciężar: do 3 g
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Płazy (Amphibia)
Rząd: Płazy bezogonowe (Anura)
Rodzina: Drzewołazowate (Dendrobatidae)

Występowanie i środowisko

Ameryka Środkowa. Panama, Nikaragua, Kostaryka. Podłoże lasu deszczowego. Gatunek introdukowany w Honolulu.

Tryb życia i zachowanie

Aktywna w dzień. Broni niewielkiego terytorium. Prowadzi częściowo naziemny i częściowo nadrzewny tryb życia. Aktywnie poluje.

Pożywienie

Zjada muchy, mrówki, małe bezkręgowce.

Rozmnażanie

Okres godowy przypada na porę deszczową. Samiec wabi samicę ćwierkając. Zwabiona samica odbywa taniec godowy i składa kilka jaj (najczęściej 6-10) na roślinach lub małych zagłębieniach z wodą. Skrzekiem opiekuje się samiec przez 15-18 dni. Gdy wylęgają się kijanki są przenoszone na plecach do wody. Po trzech miesiącach kijanki przechodzą pełne przeobrażenie.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Indianie używają tych żab do zatruwania strzał. Nawlekają żabkę na koniec kija i trzymają nad płomieniem. Pod wpływem wysokiej temperatury tkanki skóry kurczą się i trucizna wycieka do naczynia. Tak uzyskana trucizna poddawana jest fermentacji, po czym macza się w niej koniec strzał. Trucizna jest tak silna, że małpa lub ptak trafione taką strzałą natychmiast padają martwe. Duże zwierzęta i człowiek trafiony tak spreparowaną strzałą też mogą umrzeć. Spożycie tak upolowanych zwierząt nie wywołują ujemnych skutków.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-04-27, GAT-125







Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.