Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Kulon, kulon zwyczajny
(Burhinus oedicnemus)

Kulon zwyczajny (Burhinus oedicnemus) to ptak z rodziny kulonów. Charakterystyczne dla kulona są duże, żółte oczy, przystosowane do widzenia w ciemności. Nad okiem biegnie biała brew. Głowa jest stosunkowo duża, dziób mocny. Upierzenie maskujące, płowe ze złożonym, ciemnym, kreskowanym rysunkiem. Strona brzuszna jest jaśniejsza. Dziób żółty, na końcu czarny, nogi żółte. Samiec i samica, a także młode, są podobnie ubarwione.

Kulon, kulon zwyczajny (Burhinus oedicnemus)
© Erni - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Kulon, kulon zwyczajny (Burhinus oedicnemus)
Nazwy obce
angielska: Eurasian Thick-knee, Stone Curlew
niemiecka: Triel
czeska: Dytík úhorní
francuska: Œdicnème criard
hiszpańska: Alcaraván común
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Kulon, kulon zwyczajny - mapa występowania na świecieKulon, kulon zwyczajny - mapa występowania w Polsce
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: od 41 cm do 43 cm
Ciężar: od 400 g do 550 g
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Siewkowate, siewkowe (Charadriiformes)
Rodzina: Kulony (Burhinidae)
Głos
Ma fletowy głos, którym odzywa się wieczorami.

Występowanie i środowisko

Występuje w Europie poza północą i wschodem, północnej części Afryki, a także w niektórych rejonach Azji. Preferuje suche środowisko stepów, nieużytków, żwirowisk, czasem też pola uprawne. W Polsce gnieździ się bardzo rzadko na nizinach i jest rzadko spotykany, w zasadzie w Polsce jest wymierający. Jeszcze niedawni gniazdowało w Polsce tylko kilka par.

Tryb życia i zachowanie

To ptak o zmierzchowej i nocnej aktywności.

Jest wędrowny. Przylatuje do nas w kwietniu i odlatuje w sierpniu, aż do połowy października.

Bardzo trudno go zauważyć. Gdy czuje się zagrożony, zastyga w bezruchu. Zrywa się do lotu dopiero spod nóg obserwatora.

Pożywienie

Zjada głownie owady, dietę uzupełnia dżdżownicami, mięczakami, pajęczakami i drobnymi kręgowcami (gady, gryzonie i płazy).

Rozmnażanie

Gniazduje na terenie otwartym. Ptaki przywiązują się do miejsc lęgowych. Tworzą też względnie trwałe pary. Samica niesie zwykle 2 jaja do dołka w ziemi, wyściełanego kamyczkami, muszelkami i sama je wysiaduje przez 23-27 dni. Samiec pomaga opiekować się pisklętami, które są zagniazdownikami. Po 7 tygodniach młode potrafią już latać. Wyprowadza 1-2 lęgi w roku w połowie maja i w lipcu.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce jest to ptak objęty ochroną, bardzo rzadki.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2015-03-14, GAT-727


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
kulon
   tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona  

Możliwość obserwacji w Polsce bardzo rzadkiego kulona zwyczajnego.

    tlo-ikonatlo-ikonatlo - ikona     

Okres lęgowy kulona. W lipcu rzadziej ma miejsce.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.