Logo Media Nauka

Facebook

Mandryl (Mandrillus sphinx)
© davemhuntphoto - Fotolia.com

Mandryl

Mandryl (Mandrillus sphinx) to ssak z rodziny małp wąskonosych. Ma mocno wydłużony, barwny pysk, silne zęby. Futro jest zielono-rude na grzbiecie, żółto-białe od strony brzusznej. Na głowie grzywa i żółta broda. Od nosa w kierunku oczu biegnie po każdej stronie 6 niebiesko ubarwionych zgrubień, oddzielonych purpurowymi rowkami, charakterystycznych dla mandryla. Okolice nosa czerwone lub różowe. Dla tego gatunku stosuje się także następujące nazwy: pawian leśny, krótkoogonowy pawian leśny, pawian bruzdopoliczkowy.

Występowanie i środowisko

Lasy zachodniej Afryki równikowej.

Tryb życia i zachowanie

Przebywa na ziemi, czasem na drzewach. Tworzą stada liczące kilkadziesiąt osobników. Stadu przewodzą stare samce. Prowadzi naziemny tryb życia. Dominujący samiec jest najbardziej ubarwiony. Grupa zajmuje terytorium 1000-5000 ha. Prowadzi koczowniczy tryb życia. Dziennie stado pokonuje do 4,5 km. Gdy małpy znajdą owocujące drzewa zostają w miejscu tak długo, aż zjedzą wszystkie owoce. Noc mandryle spędzają na drzewach.

Morfologia i anatomia

Skóra mandrylów ma wiele gruczołów, których wydzielina służy to znakowania terytorium.

Pożywienie

Owoce, orzechy, części roślin, małe zwierzęta.

Rozmnażanie

Okres godowy trwa od lipca do września. Ciąża trwa 220-270 dni. Samica rodzi jedno młode, które nosi na grzbiecie. Młode znajduje się pod opieką matki przez rok. Dojrzałość płciową mandryle osiągają w wieku 4-6 lat.

Ochrona i zagrożenia VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Mandryle nierzadko żerowały na plantacjach, przez co były tępione przez rolników.

Ciekawostki

Mandryl jest najbardziej ubarwioną małpą w przyrodzie.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-01-05, GAT-271




Pokrewne gatunki ssaków

ikonaMandryl równikowy, dryl
Mandrillus leucophaeus
Małpy wąskonose
Małpy wąskonose

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Hanna i Antoni Gucwińscy - Zoologia Tom I Ssaki Część I Leksykon popularnonaukowy., ISBN 83-88988-01-8, Albatros 2003
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988




Polecamy w naszym sklepie

Puzzle 1000 Ssaki
Kubek zwierzęta świata
Leniwce Puzzle
Zoologia ssaki
Kolorowe skarpetki urodzinowe
Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.