Logo Media Nauka
Sklep naukowy

Ostronos białonosy, ostronos meksykański
(Nasua narica)

Ostronos białonosy, ostronos meksykański (Nasua narica) to ssak drapieżny z rodziny szopów. Cechą charakterystyczną jest mocno wydłużony, ruchliwy nos, krótsze od tylnych kończyny przednie, długi, unoszony w górę ogon w ciemne prążki. Futro jest dość szorstkie, ciemnobrązowe z żółtym nalotem.

Ostronos białonosy, ostronos meksykański (Nasua narica)
© jptenor - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Ostronos białonosy, ostronos meksykański (Nasua narica)
Synonimy
Nasua nelsoni Merriam, 1901
Nazwy obce
angielska: White-nosed Coati, Coatimundi
niemiecka: Weißrüssel-Nasenbär
francuska: Coati à nez blanc
hiszpańska: Cozumbo, Pizote
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1766)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - tak;
Ameryka Środkowa - tak;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Ostronos białonosy, ostronos meksykański - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: od 41 cm do 67 cm
Długość ogona: 68 cm
Ciężar: do 11 kg
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Drapieżne (Carnivora)
Rodzina: Szopowate (Procyonidae)

Występowanie i środowisko

Południowa część Ameryki Północnej po północne tereny Ameryki Południowej.

Tryb życia i zachowanie

Aktywny za dnia. Preferuje leśne środowisko. Najczęściej przebywa w grupach po 5-40 osobników, ale bywa, że grupa liczy nawet 200 sztuk. Samotnie żyją stare samce i samice.

Pożywienie

Ostronos białonosy jest wszystkożerny.

Rozmnażanie

Samica rodzi 2-6 młodych po ciąży, która trwa 77 dni.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Bywa przedmiotem polowań ze względu na smaczne mięso.

Łatwo się oswaja.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2013-03-24, GAT-382








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.