Piżmowiec syberyjski

Piżmowiec syberyjski, piżmowiec (Moschus moschiferus) to gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny piżmowców. Nie posiada poroża. U samców z górnej szczęki wystają ostre kły o długości nawet 10 cm. Futro jest gęste, cętkowane, żółtobrunatne.

Występowanie i środowisko

To ssak środkowej i wschodniej części Azji.

Tryb życia i zachowanie

To samotnik o aktywności rannej i wieczornej.

Morfologia i anatomia

Długość ciała wynosi około 90 cm, ciężar ciała zwykle 12 kg. Palce boczne są dobrze rozwinięte, pomagają w górskich wspinaczkach. Na brzuchu samców znajduje się gruczoł piżmowy.

Pożywienie

To roślinożerca. Podstawę diety stanowią trawy i liście, a w zimie porosty i kora.

Rozmnażanie

Okres godowy przypada na styczeń. Samica po ciąży trwającej 160 dni rodzi zwykle 1, rzadko 2 młode. Młode są cętkowane.

Ochrona i zagrożenia VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Kalendarz przyrody

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	Opis
●												Okres godowy piżmowców.

Pokrewne gatunki ssaków

piżmowiec białobrzuchy (Moschus leucogaster)