Logo Serwisu Media Nauka


Ropucha aga, kururu (Bufo marinus)

Ropucha aga, kururu (Bufo marinus) jest największą ropuchą świata. Skóra wytwarza silną toksynę. Trujące są nie tylko dorosłe osobniki, ale także skrzek i kijanki. Grzbiet ma zmienne ubarwienie, od brązowego przez rdzawe do zielonkawego. Oczy mają tęczówki złocistozielone. Introdukowana w innych regionach świata, gdzie stanowi zagrożenie dla rodzimych gatunków. Budowa ciała jest krępa, niezbyt kształtna.

Na głowie aż do karku znajdują się szerokie parotydy. Na powierzchni tych gruczołów widoczne są otworki, z których może wydobywać się jad o białawym kształcie. Oczy są duże, źrenice poziome, w kształcie wrzeciona. Charakterystyczne dla gatunku są łukowate listwy skórne. Błona bębenkowa jest obecna, ale słabo widoczna. Skóra jest gruba, pokryta brodawkami. U samców część brodawek jest ostro zakończona. Kończyny są krótkie, palce masywne. U palców stóp obecne są błony pławne. Podczas godów u samców pojawiają się na palcach stóp modzele godowe (ciemniejsze zgrubienia).

Ropucha aga, kururu (Bufo marinus)
Zdjęcie zbiorów ZOO w Opolu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Ropucha aga, kururu (Bufo marinus)
Synonimy
Kururu
Nazwy obce
angielska: Cane toad, marine toad, giant toad, giant marine toad
niemiecka: Aga-Kröte
czeska: Ropucha obrovská
francuska: Crapaud
hiszpańska: Sapo Común, Sapo Grande
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - tak;
Ameryka Środkowa - tak;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Ropucha aga, kururu - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: od 13 cm do 24 cm
Ciężar: do 1.5 kg
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Płazy (Amphibia)
Rząd: Płazy bezogonowe (Anura)
Rodzina: Ropuchowate, ropuchy właściwe (Bufonidae)

Występowanie i środowisko

Obie Ameryki od Meksyku po Brazylię. Jest introdukowana w Australii, Papui Nowej Gwinei, Japonii i na Filipinach.

Preferuje tereny nizinne, ale można też ją spotkać w górach do wysokości 1600 m n.p.m. Preferuje tropikalny klimat. Można ją spotkać na suchych terenach leśnych.

Tryb życia i zachowanie

Aktywna w nocy. W dzień odpoczywa w ukryciu. Prowadzi lądowy tryb życia. Kiedy jest wystraszona nadyma się i staje na tylnych odnóżach, starając się wyglądać na większą. Gdy czuje się zagrożona próbuje się nadymać i staje na wyprostowanych czterech kończynach.

Pożywienie

Głównie owady, także płazy, gady, małe ssaki.

Rozmnażanie

Okres godowy rozpoczyna się po obfitych opadach deszczu. Gody odbywają się w wodzie. Samica składa sznury małych jaj, mogące liczyć jednorazowo 25 000 sztuk. Już po kilku dniach z jajek wykluwają się kijanki, które przeobrażają się po 1-3 miesiącach.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Agi nie stronią od sąsiedztwa ludzi. Nierzadko wyjadają jedzenie z misek dla zwierząt domowych. Czasem czatują na ćmy przy latarniach w nocy.

Wydzielana przez agi toksyna jest silnie trująca. Psy i koty zdychają przy próbie połknięcia agi. Znane są przypadki śmiertelne wśród ludzi po spożyciu skrzeku jako namiastki kawioru.

Jest to płaz najczęściej introdukowany na świecie. Aga miała na plantacjach trzciny cukrowej niszczyć owadzie szkodniki, jednak introdukcja przyniosła więcej szkód niż korzyści.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© Media Nauka, 2012-04-29, ART-GAT128




Polecamy