Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Sola, sola zwyczajna, podeszwica
(Solea solea)

Sola, sola zwyczajna, podeszwica (Solea solea) to płastuga z rodziny solowatych. Płetwa grzbietowa i odbytowa biegną aż do podstawy płetwy ogonowej. Wierzchnia część ciała ubarwiona na brązowo z kilkoma ciemniejszymi plamami, spód jest biały.

Sola, sola zwyczajna, podeszwica (Solea solea)
© Edward Westmacott - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Sola, sola zwyczajna, podeszwica (Solea solea)
Synonimy
Pleuronectes solea Linnaeus, 1758
Solea vulgaris Quensel, 1806
Nazwy obce
angielska: Black Sole, Common Sole, Dover Sole, Parkgate Sole, River Sole, Sea Partridge, Slip, Southport Sole, Tounge, True Soul
niemiecka: Seezunge
czeska: Jazyk obecný
francuska: Sole, Sole Commune, Sole Commune
hiszpańska: Lenguado, Lenguado Común, Lenguao
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - nie;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Ameryka Środkowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Wielkość
Długość: 60 cm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ryby kostnoszkieletowe (Osteichtyes)
Rząd: Płastugi, flądrokształtne, płastugokształtne, bokopływy (Pleuronectiformes)
Rodzina: Solowate, sole właściwe (Soleidae)

Występowanie i środowisko

Ryba ta występuje w strefie przybrzeżnej do głębokości 40 m. Rzadko schodzi na głębokość nawet 250 m.

Tryb życia i zachowanie

Sola występuje w przybrzeżnej strefie Europy od Morza Czarnego po Morze Północne. Żeruje zwykle w nocy. W dzień zagrzebuje się zwykle w piaszczystym podłożu.

Morfologia i anatomia

Sola dorasta do 60 cm długości ciała, zwykle osiąga rozmiary do 40 cm. Niewielkie oczy znajdują się po prawej stronie ciała. Linia boczna jest prosta. Otwór gębowy niewielkich rozmiarów.

Pożywienie

Młode żywią się zooplanktonem. Dorosłe osobniki polują na skorupiaki, mięczaki, inne bezkręgowce, czasem także na inne ryby.

Rozmnażanie

Ikra zawiera tłuszcz, co sprawia, że jest lżejsza od wody. Samica składa około 150 tysięcy jaj. Składanie jaj ma miejsce od lutego (Morze Śródziemne) do sierpnie (Morze Północne). Po 8-18 dniach (w zależności od temperatury) wykluwają się larwy o długości do 3,7 mm. Larwy, które mają symetryczną budowę ciała, prowadzą pelagiczny tryb życia. W miarę wzrostu przechodzą metamorfozę (przy długości 15-18 mm).

Ochrona i zagrożenia status IUCN - DD

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych ze względu na brak danych nie określono statusu zagrożenia wymarciem dla tego gatunku walenia. Ma duże znaczenie gospodarcze. W Polsce nie jest objęta okresem i wymiarem ochronnym.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2016-07-08, GAT-4105




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.