Wilk szary

Wilk szary (Canis lupus) to największy przedstawiciel rodziny psów. Ma wydłużoną głowę, wąską klatkę piersiową, długie kończyny. Sierść ma płowy kolor z domieszką czarnych włosów, strona brzuszna jaśniejsza. Ma długie i grube kły. Ma największe łamacze ze wszystkich psów. Jest szybkim i wytrwałym biegaczem. Samce wilków są większe i cięższe od samic. Sierść wilków nie jest jedynie szara. W niektórych rejonach świata spotykamy wilki prawie całkowicie czarne lub białe.

Zdjęcia - galeria

Kliknij w obrazek, aby go powiększyć lub wyświetlić galerię, pokaz slajdów i dodatkowe opisy zdjęć.


Występowanie i środowisko PL

Europa północna, środkowa Azja, Ameryka Północna. Obszary leśne, nizinne i górskie, stepy. W Polsce sporadycznie spotykany na całym jej obszarze, ale najczęściej na wschodzie kraju. W Japonii jest gatunkiem wymarłym. W okolicach zamieszkanych przez ludzi został prawie całkowicie wytępiony.

Tryb życia i zachowanie

Jest aktywny nocą, ale czasem poluje też w dzień. Koczuje. Tylko w okresie rozrodu pozostaje dłużej w jednym miejscu. Zimą wilki tworzą stada, którym przewodzą stare samce (basiory). Zimą polują zespołowo. Wataha liczy od 3 do 10 osobników. Są to zwykle grupy rodzinne.

Wilk nie kopie nor. Buduje sobie legowisko z suchych traw i mchu na ziemi. Długo wytrzymuje bez pokarmu. To wytrwały piechur. Dobrze pływa.

Morfologia i anatomia

Długość ciała wilka wynosi od 100 do 130 cm, ogon ma długość 50 cm. Wysokość w kłębie wynosi do 85 cm. Waży od 18 do 75 kg.

Pożywienie

Poluje na dzikie i domowe zwierzęta kopytne, zjada także padlinę, gryzonie, ptaki, jaja, jaszczurki, owady, owoce. Zjada nawet 10 kg na jeden posiłek.

Rozmnażanie

W stadzie rozmnaża się tylko para dominująca. Ruja (cieczka) trwa od końca grudnia do początku marca. Ciąża trwa 60-65 dni. Samica (wadera) rodzi zwykle 4-7 (czasem nawet 12) ślepych i owłosionych młodych. Młodymi opiekuje się samiec i samica. Oczy szczenięta otwierają po 2 tygodniach. Matka karmi je wyłącznie mlekiem przez 6 tygodni. Dojrzałość płciową uzyskuje po 2 latach życia.

Ochrona i zagrożenia LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

W ciągu jednej nocy w poszukiwaniu pokarmu wilk może pokonać odległość 50-160 km.

To największy przedstawiciel rodziny psowatych.

Wilk to przodek psa domowego. Wilka prawdopodobnie udomowiono w Azji około 16 tysięcy lat temu.

Podgatunki

Wyróżniamy następujące podgatunki:

  • Canis l. albus - wilk syberyjski, Kerr, 1792
  • Canis l. alces - wilk alsakański, Goldman, 1941
  • Canis l. arabs - wilk arabski, Pocock, 1934
  • Canis l. arctos - wilk polarny, Pocock, 1935
  • Canis l. baileyi - wilk meksykański, Nelson & Goldman, 1929
  • Canis l. beothucus - wilk nowofunlandski, G. M. Allen & Barbour, 1937
  • Canis l. bernardi - wilk pręgogrzbiety, R. M. Anderson, 1943
  • Canis l. campestris - wilk stepowy, Dwigubski, 1804
  • Canis l. chanco - wilk tybetański, J. E. Gray, 1863
  • Canis l. columbianus - wilk kanadyjski, Goldman, 1941
  • Canis l. crassodon - wilk pacyficzny, Hall, 1932
  • Canis l. familiaris - pies domowy, Linnaeus, 1758 - uznawany też jako osobny gatunek
  • Canis l. floridanus - wilk florydzki, G. S. Miller, 1912
  • Canis l. fuscus - wilk cynamonowy, Richardson, 1839
  • Canis l. gregoryi - wilk płowy, Goldman, 1937
  • Canis l. griseoalbus - wilk manitobański, Baird, 1858
  • Canis l. hattai - wilk samurajski, Kishida, 1931
  • Canis l. hodophilax - wilk japoński, Temminck, 1839
  • Canis l. hudsonicus - wilk zatokowy, Goldman, 1941
  • Canis l. hudsonicus - wilk jasny, Goldman, 1937
  • Canis l. italicus - wilk apeniński, Altobello, 1921
  • Canis l. labradorius - wilk labradorski, Goldman, 1937
  • Canis l. ligoni - wilk wyspowy, Goldman, 1937
  • Canis l. lupaster - wilk egipski, Hemprich & Ehrenberg, 1833
  • Canis l. lupus - wilk europejski, Linnaeus, 1758
  • Canis l. lycaon - wilk alginkiński, Schreber, 1775 - czasem uznawany za odrębny gatunek
  • Canis l. mackenzii - wilk inuicki, R. M. Anderson, 1943
  • Canis l. mackenzii - wilk mały, R. M. Anderson, 1943
  • Canis l. mogollonensis - wilk arizoński, Goldman, 1937
  • Canis l. monstrabilis - wilk teksaski, Goldman, 1937
  • Canis l. nubilus - wilk leśny, Say, 1823
  • Canis l. occidentalis - wilk kanadyjski, Richardson, 1829
  • Canis l. orion - wilk grenlandzki, Pocock, 1935
  • Canis l. pallipes - wilk perski, Sykes, 1831
  • Canis l. pambasileus - wilk jukoński, Elliot, 1905
  • Canis l. signatus - wilk iberyjski, Cabrera, 1907
  • Canis l. tundrarum - wilk tundrowy, G. S. Miller, 1912
  • Canis l. youngi - wilk duży, Goldman, 1937
Pytania

Pytania

Jaki pies jest podobny do wilka?

Największe podobieństwo do wilka występuje w przypadku owczarka niemieckiego.

Jak się nazywa samica wilka, a jak samiec?

Samiec wilka to basior, a samica to wadera.

Na co polują wilki?

Wilki polują głównie na zwierzęta kopytne, a więc sarny, jelenie, a nawet łosie, dziki. Wśród ofiar wilków są też zające, króliki, krety, bobry, borsuki, gryzonie, zwierzęta gospodarcze, rzadziej ptactwo, lisy lub jenoty.

Czy wilk atakuje człowieka?

Wilk atakuje człowieka jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Najczęściej dzieje się tak, gdy wilk jest chory na wściekliznę lub jest przez człowieka prowokowany (nawet nieświadomie), a przez to działa w swojej samoobronie. Wilk nie jest zagrożeniem dla człowieka, ale człowiek jest śmiertelnym zagrożeniem dla wilków.

Co symbolizuje wilk?

Wokół wilków narosło wiele legend i generalnie wilki cieszą się złą sławą. To symbol wojny, zniszczenia, ciemności, złego fatum. W średniowieczu wilk był uosobieniem szatana. Nawet w potocznym języku używa się takich powiedzeń jak: "patrzeć na kogoś wilkiem", "człowiek człowiekowi wilkiem", "wilcza przyjaźń". Legendy i opowieści o wilkołakach pogłębiają zły wizerunek tego drapieżnika. Niechęć ludzi do wilków była przyczyną jego tępienia na dużą skalę. Postrzeganie wilka, jako krwiożerczej bestii nie znajduje uzasadnienia w faktach.




Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

        Trwa ruja u wilka w obszarze euroazjatyckim.
           Rodzą się w Polsce młode wilki.
           Wilki zaczynają skupiać się w stada. Młodym wilkom wyrasta właściwe uzębienie.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia


Pokrewne gatunki ssaków

ikonaPies domowy
Canis familiaris
ikonaWilk rudy
Canis rufus
ikonaKaberu etiopski
Canis simensis
ikonaKojot preriowy
Canis latrans
ikonaSzakal czaprakowy
Canis mesomelas
ikonaSzakal złocisty
Canis aureus
Psowate
Psowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.

Ile śpią ssaki?

Ile śpią ssaki?

Ssaki potrafią przesypiać w głębokim śnie naprawdę długi okres czasu. Jakie ssaki śpią najdłużej, a które nie potrzebują zbyt wiele snu?

Najmniejszy ssak

Najmniejszy ssak

Jakie ssaki osiągają najmniejsze rozmiary na świecie, a jakie w Polsce? Gdzie można je spotkać?

Największy ssak

Największy ssak

Który z saków jest największy na świecie, a który w Polsce? Czy w historii żyły większe ssaki niż obecnie? Czy są to ssaki wodne czy lądowe?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988
  • Praca zbiorowa - Ilustrowana encyklopedia ssaków Polski - atlas, ISBN 978-83-7705-871-8, P.H.W. FENIX 0

© medianauka.pl, 2012-12-24, GAT-195
Data aktualizacji artykułu: 2022-04-07




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2022 r.