Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Żubr
(Bison bonasus)

Żubr (Bison bonasus) to ssak z rodziny krętorogich, blisko spokrewniony z amerykańskim bizonem, o bardzo masywnym ciele. Samce są większe i są silniej zbudowane niż samice. Tył ciała znacznie niższy od kłębu, krótka szyja, duże podgardle. Ogon ma na końcu pędzel. Na głowie występują krótkie, masywne rogi. Ich rozpiętość u samców jest większa. Ciało żubra pokryte jest gęstym futrem o kolorze rudym i szarobrunatnym. Wzdłuż brody poprzez podgardle przechodzi grzywa. Ma słaby wzrok i słuch. Bardzo dobrze rozwinięty jest węch.

Żubr (Bison bonasus)
Zdjęcie okazu z ZOO we Wrocławiu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Żubr (Bison bonasus)
Nazwy obce
angielska: European Bison, Wisent
niemiecka: Wisent, Europäische Bison
czeska: Zubr, zubr evropský, bizon evropský
francuska: Bison D'Europe, Bison d'Europe
hiszpańska: Bisonte Europeo, Bisonte Europeo
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Żubr - mapa występowania na świecieŻubr - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 240 cm do 350 cm
Wysokość w kłębie: 200 cm
Długość ogona: 80 cm
Ciężar: do 1000 kg
Maksymalna długość życia
35 lat.
Podgatunki
B. b. bonasus
B. b. caucasicus
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Parzystokopytne (Artiodactyla)
Rodzina: Krętorogie, pustorożce, wołowate (Bovidae)

Występowanie i środowisko

Lasy pierwotne, mieszane z bagnami. Pierwotnie zachodnia i środkowa część Europy oraz Kaukaz. Obecnie żyje tylko w rezerwacie w Białowieży, Pszczynie, Niepołomicach, Borkach i Bieszczadach, w Puszczy Białowieskiej i Boreckiej.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzi dzienny tryb życia. Żubry żyją w stadach. Stare byki żyją samotnie. Żubr lubi tarzać się w błocie i kurzu, po czym ociera się o konary drzew. Stado ma swoje terytorium, na które zawsze wraca. Jest aktywny za dnia i w nocy.

Pożywienie

Trawy, zioła, liście, kora, gałązki drzew. Kora jesionów, to największy przysmak żubra. Nie zjada kory drzew iglastych.

Rozmnażanie

Ruja trwa od końca sierpnia do końca września. Samce staczają w tym okresie walki o samice. Długość ciąży - 265 dni. Młode cielaki rodzą się od maja do lipca. Samica rodzi 1, rzadko 2 młode o masie 22-24 kg. Młode pokarm roślinny jedzą już po 22 dniach, ale okres laktacji trwa nawet 8 miesięcy. Młode przebywają z matką 1 lub 2 lata. Młode samice stają się dojrzałe płciowo po 24-28 miesiącach, samce po 15 miesiącach.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Żubr jest największym europejskim ssakiem żyjącym dziko.

Przed pierwszą wojną światową żubry żyły tylko w Puszczy Białowieskiej (wytępiono poprzez polowania wcześniej na pozostałych obszarach) i na Kaukazie. W wyniku działań wojennych wytępiono wszystkie żubry z Puszczy Białowieskiej, na Kaukazie ostatnia sztuka padła w 1925 roku. Z okazów zachowanych w zwierzyńcach i zoo udało się odtworzyć gatunek i wprowadzić do środowiska naturalnego.

Żubr swobodnie krzyżuje się z bydłem domowym (mieszaniec nazywa się żubroniem). Krzyżuje się także z bizonem amerykańskim.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-06-16, GAT-153


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
żubr
       tlo-ikonatlo-ikona   

Trwa okres rui u żubra

    tlo - ikona       

Samica żubra rodzi zwykle 1 młode

Pokaż tylko bieżące wydarzenia







Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.