Misiówka gołotka

Misiówka gołotka (Diaphora mendica) to gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych. Samiec ma szare lub brunatne ciało i skrzydła, samica zaś białe z czarnymi kropkami, plamkami. Gąsienica jest szarobrunatna z białą linią na grzbiecie i brunatną głową. Szczecinki gęste, rude.

Zdjęcia – galeria

W galerii publikujemy zdjęcia, grafiki i mapy związane z danym gatunkiem. Klikając na dowolną ikonkę podglądu grafik na końcu galerii, możesz zobaczyć prezentowane tu materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Misiówka gołotka (Diaphora mendica)

© Gucio_55 – stock.adobe.com


Kliknijk na dowolną miniaturę grafiki aby zobaczyć materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Występowanie i środowisko PL

Gatunek ten występuje w Europie i Azji. W Polsce występuje na terenie całego kraju poza górami i Mazurami. Zasiedla lasy. Nie jest często spotykany.

Tryb życia i zachowanie

Okres lotu trwa od kwietnia do czerwca. To motyl o nocnej aktywności. Przylatuje do światła (po północy).

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi 3-3,4 cm.

Pożywienie

Roślinami żywicielkami są pokrzywa zwyczajna, szczaw zwyczajny, jasnota biała, babka większa, przytulia, borówka czarna i bagienna, malina właściwa, głóg jednoszyjkowy.

Rozmnażanie

W ciągu roku występuje tylko jedno pokolenia.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.



Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

         Okres lotu misiówki gołotki.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia


Pokrewne gatunki owadów


Quiz


Rozwiąż quiz powiązany tematycznie z tym artykułem i zweryfikuj swoją wiedzę.

Jaki jest największy motyl świata?
Jakie gatunki motyli są uznawane za największe na świecie? Czy motyl taki żyje w Polsce? To motyle dzienne czy ćmy? Poznaj największe motyle świata.
Czy gąsienice są nudne?
Mówiąc o motylach mamy na myśli przede wszystkim postać imago. Przeglądając atlasy motyli, często w ogóle pomija się gąsienice. Dlaczego? Czyżby były nudne?
Jak szybko latają owady?
Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.

Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Jarosław Buszko, Janusz Masłowski – Motyle nocne Polski. Macrolepidoptera cześć I, ISBN 978-83-930500-2-4, Koliber 2012
  • Jacek Twardowski, Kamila Twardowska – Atlas motyli, ISBN 978-83-7845-469-4, SBM 2014

© medianauka.pl, 2020-06-06, GAT-636060




©® Media Nauka 2008-2023 r.