Łada dwukropka - Medianauka.pl
Logo Media Nauka

Łada dwukropka (Cybosia mesomella)
© Tim's insects - stock.adobe.com

Łada dwukropka

Łada dwukropka (Cybosia mesomella) to motyl z rodziny niedźwiedziówkowatych. Samica jest nieco mniejsza od samca, poza tym wygląda podobnie. Głowa i brzegi skrzydeł żółtawe. Skrzydła pierwszej pary są białawe z dwoma ciemnymi punktami na każdym ze skrzydeł. Druga para skrzydeł szara z żółtą strzępiną , żółtawym rozjaśnieniem. Zdarzają się osobniki z żółtą pierwszą parą skrzydeł.

Występowanie i środowisko PL

Gatunek ten występuje w Europie i Azji. W Polsce spotykany na terenie całego kraju w wilgotnych lasach liściastych i mieszanych, łąkach, zrębach, torfowiskach, rzadziej na murawach i w borach.

Tryb życia i zachowanie

Okres lotu od czerwca do lipca. To motyl o nocnej aktywności. Zimuje stadium gąsienicy.

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi 2,6-3,4 cm.

Pożywienie

Gąsienice żerują na porostach, wątrobowcach, a także resztkach roślinnych.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2020-06-06, GAT-636035


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

          Łada dwukropka: Okres lotu łady dwukropki.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Pokrewne gatunki owadów

ikonaNiedźwiedziówka babkówka
Parasemia plantaginis
ikonaOprzędnica jesienna
Hyphantria cunea
ikonaFałdówka porostówka
Eilema complana
ikonaFałdówka siostrzyczka
Eilema sororcula
ikonaFałdówka szarynka
Eilema griseola
ikonaMisiówka gołotka
Diaphora mendica
ikonaPrzejrzynka skalica
Nudaria mundana
ikonaPstrokówka nadobna
Utetheisa pulchella
ikonaKrasopani hera
Euplagia quadripunctaria
ikonaKrasopani poziomówka
Callimorpha dominula
ikonaNiedźwiedziówka krasa
Pericallia matronula
Niedźwiedziówkowate
Niedźwiedziówkowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.


Jak szybko latają owady?

Jak szybko latają owady?

Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Część owadów porusza się w powietrzu lotem spadochronowym, szybowcowym, pływnym lub stojącym. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Jarosław Buszko, Janusz Masłowski - Motyle nocne Polski. Macrolepidoptera cześć I, ISBN 978-83-930500-2-4, Koliber 2012

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.