Logo Media Nauka
Sklep naukowy
polska - ikona

Łasica

Łasica, łaska (Mustela nivalis) to ssak rodzimy z rodziny łasicowatych. Samce są znacznie większe od samic. Łasica ma silnie wydłużone ciało, niezwykle gibkie, bardzo krótkie kończyny, których stopy są owłosione. Sierść z wierzchu jest rudobrązowa, od spodu biała. Czasem sierść bieleje na zimę. Bardzo pożyteczna dla gospodarki jako naturalny tępiciel gryzoni. W Polsce pod ochroną. Ogon jest krótki (do 1/3 długości ciała) i ma umaszczenie grzbietu. Często na pysku występują białe plamy.

Łasica (Mustela nivalis)
© FLORIAN ANDRONACHE - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Łasica (Mustela nivalis)
Nazwy obce
angielska: Least Weasel, Weasel
niemiecka: Mauswiesel
czeska: Lasice kolčava
francuska: Belette d'Europe
hiszpańska: Comadreja
Pierwsze opisanie gatunku
Linnaeus, 1766
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Łasica - mapa występowania na świecieŁasica - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 11 cm do 28 cm
Maksymalna długość życia
7 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Drapieżne (Carnivora)
Rodzina: Łasicowate (Mustelidae)

Występowanie i środowisko

Europa, Azja, północna Afryka. Występuje na terenie całej Polski, ale nie jest liczna. Zamieszkuje parki, brzegi lasów, miedze, cmentarze. Pionowy zasięg występowania to 3500 m n.p.m. Zimą przenosi się w pobliże ludzkich osiedli.

Tryb życia i zachowanie

Aktywna całą dobę, najbardziej o zmierzchu i o świcie. Jest zwierzęciem naziemnym, potrafi jednak wspiąć się na drzewo. Zabija więcej zwierząt niż jest w stanie sama zjeść. Porusza się podskokami. W ciągu doby łasica przemierza średnio do 0,5-1,1 km. Potrafi w celach obserwacyjnych stanąć na tylnych łapkach. Jest samotnikiem.

Przestraszone zwierzę wydziela cuchnącą ciecz z gruczołów, które znajdują się w okolicy odbytu.

Morfologia i anatomia

Zmienność rozmiarów ciała u łasic jest bardzo duża i zależy od regionu w jakim żyją. Na południu Europy łasica może mieć długość ciała nawet 40 cm (z ogonem), podczas gdy na północy Europy zaledwie 23 cm. Dziś uważa się te łasice jako odrębne podgatunki. Samiec jest zawsze większy od samicy (nawet 3 razy cięższy).

Pożywienie

Gryzonie, owady, jaszczurki, żaby, małe ptaki, jaja, które są dla niej przysmakiem. Podczas polowania na małe zwierzęta przeszukuje wszystkie napotkane nory i zakamarki. Gryzonie, w których się specjalizuje, zabija ugryzieniem w kark.

Rozmnażanie

Ruja pojawia się w różnym czasie, najczęściej od lutego do kwietnia. Ciąża trwa 5-6 tygodni. W jednym miocie w kwietniu lub maju samica może mieć 3-12 młodych. Młode znajdują się w gnieździe pod korzeniami lub kamieniami, wyściełanym liśćmi i trawą. Młode stają się dojrzałe płciowo po 9 miesiącach życia.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce łasica jest objęta całkowitą ochroną.

Ciekawostki

Łasica jest najmniejszym ssakiem drapieżnym w Polsce. Bywa, że w niektórych rejonach występowania samica łasicy nie jest większa od myszy.

Ze względu na swoje rozmiary poluje na gryzonie w ich własnych norach.

Łasica nakłuwa jajo tak, że zawartość nie rozlewa się z niego. Wysysa całą zawartość, pozostawiając skorupkę w całości. Potrafi przenosić duże jaja, wkładając je między podbródek a pierś.

To bardzo pożyteczne zwierzę. Jedna łasica może podczas swojego życia zabić do 3000 gryzoni!

Pytania

Jak odróżnić kunę i gronostaja od łasicy?

Odpowiedź na pytanie czy obserwowane zwierzę to kuna czy łasica nie jest trudna. Łasica ma niewielkie rozmiary (góra 28 cm długości), a kuna jest około 2 razy większa. Ogon kuny jest puszysty i długi, u łasicy jest krótki. Kuna ma specyficzną plamę na piersi, łasica ma praktycznie cały spód jasny lub w zimie bywa cała biała. Dużo większe podobieństwo łasicy występuje w przypadku gronostaja. Gronostaj jednak ma cechę łatwą do zaobserwowania (oprócz większych rozmiarów ciała), która go odróżnia od łasicy - czarna końcówka ogona.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2012-12-30, GAT-220

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
łasica
 tlo-ikonatlo-ikonatlo - ikona        

Trwa okres rui u łasicy, aczkolwiek zdarza się także w innych okresach.

   tlo-ikonatlo-ikona       

Zwykle o tej porze łasica rodzi młode (nie jest to reguła)

Pokaż tylko bieżące wydarzenia








© Media Nauka 2008-2018 r.