Logo Media Nauka

Facebook

Gacek wielkouch, gacek brunatny (Plecotus auritus)
© Gucio_55 - Fotolia.com

Gacek wielkouch, gacek brunatny

Gacek wielkouch, gacek brunatny (Plecotus auritus) to nietoperz z rodziny mroczkowatych. Ma bardzo duże uszy (do 3,8 cm długości). Gdy odpoczywa, uszy chowa pod skrzydłami. Pokryty futrem w kolorze jasnobrązowym, jaśniejszym na brzuchu.

Występowanie i środowisko PL

Europa i Azja. Pospolity w Polsce. Zajmuje dziuple, budynki, jaskinie, piwnice. Preferuje tereny zagospodarowane przez człowieka, zwłaszcza tereny rolnicze.

Tryb życia i zachowanie

Żyje samotnie lub tworzy małe kolonie. Zimuje w niskich temperaturach w jaskiniach, piwnicach i innych schronieniach. Sen zimowy trwa od października do końca marca. Lata bardzo nisko, szybko, lotem po krzywej. Pokarm chwyta z powierzchni ziemi lub z lotu, ale zjada go dopiero wtedy, gdy spoczywa. W polowaniu i orientacji w terenie posługuje się echolokacją. Poluje całą noc. Polując zawisa w jednym punkcie w powietrzu i rzuca się na ofiarę.

Morfologia i anatomia

Uszy mają fałdki, które umożliwiają ich składanie.

Skrzydła są szerokie, błona lotna bardzo cienka.

Pożywienie

Zjada owady i ich larwy oraz pająki.

Rozmnażanie

Samica najczęściej w czerwcu rodzi jedno młode. Po 6 tygodniach młode staje się samodzielne.

Ochrona i zagrożenia LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Gacek wielkouch łatwo się oswaja.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2012-12-30, GAT-219


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

      Trwa sen zimowy gacka brunatnego.
           Rodzą się młode gacki wielkouche (brunatne)
     Trwa okres aktywności życiowej gacka brunatnego
Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Pokrewne gatunki ssaków

ikonaGacek szary
Plecotus austriacus
Mroczkowate
Mroczkowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • Hanna i Antoni Gucwińscy - Zoologia Tom I Ssaki Część I Leksykon popularnonaukowy., ISBN 83-88988-01-8, Albatros 2003

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.