Muchomor twardawy
© Iwona – stock.adobe.com
Muchomor twardawy (Amanita excelsa) to gatunek niejadalnego grzyba z rodziny muchomorowatych. Pachnie burakami.
Występowanie i środowisko PL
Gatunek ten można spotkać w lasach iglastych, rzadziej w liściastych.
Tryb życia i zachowanie
Owocniki pojawiają się od lipca do października.
Morfologia i anatomia
Kapelusz ma 5-12 cm średnicy. Trzon ma 6-15 cm wysokości.
Kapelusz szary, brązowawy, z łatkami w kolorze szarym lub białym (stanowią resztki osłony). Kształt najpierw półkulisty, potem wypukły, następnie spłaszczony.
Blaszki białe, wolne, gęste.
Miąższ jest biały i twardy.
Trzon biały, zwężający się ku górze, bulwiasty u nasady, bez widocznej pochwy, zwykle ze zgrubieniami, z prążkowanym, zwisającym pierścieniem.
Podobne gatunki
Bardzo podobny do trującego muchomora plamistego, od którego różni się w zasadzie głównie budową pierścienia i zgrubieniami na podstawie trzonu.
Porównanie gatunków podobnych
Różne gatunki można ze sobą pomylić, a pomyłka może być tragiczna w skutkach. Dzięki naszej porównywarce łatwiej można stwierdzić jak wygląda dany grzyb w zestawieniu z podobnymi gatunkami, nauczuć się jak rozpoznać właśniwy gatunek i jak odróżnić go od innego. Są tu ujęte tylko wybrane cechy gatunkowe. Zestawienie ma charakter poglądowy. Nic nie zastąpi doświadczenia w zbieraniu grzybów.
Smak: brak danych
Zapach: buraczany
Zdatność: niejadalny
Środowisko: lasy iglaste
lasy liściaste
Kształt: grzyb blaszkowy
Tryb życia: grzyb mikoryzowy
Pachnie burakami. Kapelusz szary, brązowawy, z łatkami w kolorze szarym lub białym. Miąższ jest biały i twardy. Trzon biały, zwężający się ku górze, bulwiasty u nasady, bez widocznej pochwy, zwykle ze zgrubieniami, z prążkowanym, zwisającym pierścieniem.
Smak: brak danych
Zapach: nieprzyjemny
Zdatność: trujący
Środowisko: lasy iglaste
lasy liściaste
Kształt: grzyb blaszkowy
Tryb życia: grzyb mikoryzowy
Starsze osobniki wydzielają nieprzyjemną woń. Kapelusz brązowawy, oliwkowy, zwykle ciemniejszy w środku, z łatkami w kolorze białym. Miąższ jest biały i miękki. Trzon biały, zwężający się ku górze, bulwiasty u nasady, ze zwisającym, dość nisko osadzonym, n
Smak: brak danych
Zapach: ziemniaczany
Zdatność: trujący
Środowisko: lasy iglaste
lasy liściaste
Kształt: grzyb blaszkowy
Tryb życia: grzyb mikoryzowy
Kapelusz pokryty jest białawymi resztkami osłony, które z wiekiem brązowieją.
Rozmnażanie
Zarodniki białe.
Ochrona i zagrożenia
Brak danych.
Ciekawostki
Niektóre źródła podają, że jest to muchomor jadalny, ale z uwagi na ogromne podobieństwo do muchomora plamistego, który jest trujący i rośnie w tych samych miejscach, nie powinno się go zbierać i jeść, tym bardziej że w ogóle nie jest smaczny.
Cechy
lasy iglaste
lasy liściaste
gatunek niejadalny
grzyb mikoryzowy
Zbieranie grzybów wymaga ich dobrej znajomości i dużego doświadczenia w ich zbieraniu. Każdego roku w wyniku złej identyfikacji gatunków grzybów umiera sporo ludzi w Polsce. Nie zbieraj i nie jedz grzybów, których nie znasz lub co do których masz jakiekolwiek wątpliwości. Pamiętaj, że często gatunki jadalne i trujące są do siebie bardzo podobne, szczególnie w przypadku młodych owocników. Często identyfikacja tylko na podstawie zdjęcia może być nieco myląca. Przy identyfikacji gatunku trzeba uwzględniać wiele czynników, a więc atlas grzybów może jedynie wspierać grzybiarza w identyfikacji gatunku, nie może jednak zastąpić doświadczenia i zdrowego rozsądku. Właściciel strony nie bierze odpowiedzialności za zbieranie i spożywanie grzybów przez użytkowników serwisu.
Kalendarz przyrody
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Opis |
| ● | ● | ● | ● | Okres występowania owocników muchomora twardawego. |
Pokrewne gatunki grzybów
- muchomor sromotnikowy, muchomor zielonawy (Amanita phalloides)
- muchomor czerwony (Amanita muscaria)
- muchomor jadowity (Amanita virosa)
- muchomor plamisty (Amanita pantherina)
- muchomor cytrynowy (Amanita citrina)
- muchomor mglejarka (Amanita vaginata)
- muchomor słomkowy (Amanita franchetii)
Bibliografia
Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:
- Hans E.Laux – Atlas grzybów jadalnych i trujących, ISBN 978-83-7773-304-2, RM 2014
- Markus Fluck – Atlas grzybów - oznaczanie zbiór użytkowanie, 978-83-7175-858-4, Delta 2015
© medianauka.pl, 2021-02-01, GAT-638968/11969
