Logo Media Nauka

Płetwal błękitny

Płetwal błękitny (Balaenoptera musculus) to ssak z rodziny wielorybów fałdowców. Jest to największe zwierzę, jakie kiedykolwiek żyło i żyje na Ziemi. Samiec jest nieco mniejszy od samicy. Wieloryb ten ma niewielką płetwę grzbietową, przesuniętą ku tyłowi. Na spodniej stronie ciała widać mnóstwo bruzd. Fiszbin ma czarną barwę. Ubarwienie niebieskoszare, czasami z jaśniejszymi plamami.

Płetwal błękitny (Balaenoptera musculus)
© 3drenderings - stock.adobe.com

Występowanie i środowisko

Płetwal błękitny występuje we wszystkich oceanach świata. Liczniej występuje na półkuli południowej. W okolicach równika nie jest spotykany. Kilka razy zanotowano obecność płetwala błękitnego w Bałtyku.

Tryb życia i zachowanie

Potrafi rozwinąć prędkość 37 km/h. Wyrzuca wodę podczas wydechu na wysokość nawet 15 m. stale migruje. W wodach cieplejszych rozmnaża się, w chłodniejszych zdobywa duże ilości pokarmu.

Morfologia i anatomia

Długość ciała wynosi 30-33 m, a ciężar ciała 135-150 ton. Płaty fiszbiny mają 130 cm długości.

Pożywienie

Zjada skorupiaki planktonowe (kryl), które licznie występują w wodach chłodnych.

Rozmnażanie

Po ciąży trwającej około 1 roku rodzi się jedno młode o długości 7-8 metrów. Karmienie mlekiem trwa 6-7 miesięcy. Młode staje się dojrzałe płciowo już po dwóch latach życia.

EN

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem - przypisuje się mu bardzo wysokie ryzyko wymarcia w stanie dzikim w niedalekiej przyszłości. Ma status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Do połowy XX wieku na płetwale błękitne masowo polowano w wodach antarktycznych. Od 1967 roku podlega ochronie.

Ciekawostki

Płetwal błękitny to największe zwierzę świata. Waży nawet 150 ton! Warstwa tłuszczu pod skórą jest gruba na pół metra. Samo serce waży 600-700 kg.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2019-08-07, GAT-4045


Pokrewne gatunki ssaków

ikonaFinwal
Balaenoptera physalus
ikonaHumbak, długopłetwiec
Megaptera novaeangliae
ikonaSejwal
Balaenoptera borealis



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • po red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • Praca zbiorowa - Encyklopedia zwierząt Ssaki, ISBN 83-85-85152-05-9, Elipsa 1991

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2019 r.