Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Sandacz
(Sander lucioperca)

Sandacz (Sander lucioperca) to ryba z rodziny okoniowatych, z rzędu okoniokształtnych, większa od okonia europejskiego. Ma wrzecionowate ciało, lekko wygrzbiecone, z długim, szpiczastym pyskiem. Ciało pokryte jest drobnymi i szorstkimi łuskami. Otwór gębowy osadzony jest końcowo. Ryba ta jest wyposażona w zęby. Na grzbiecie znajdują się dwie płetwy. Pierwsza ma twarde promienie, druga miękkie. Grzbiet jest ciemniejszy od reszty ciała. Boki są szaro-zielonkawe ze złocistym połyskiem z 8-12 ciemniejszymi smugami. Płetwy są jasne. Na płetwach grzbietowych i ogonowej znajdują się ciemne plamki. W Polsce najczęściej spotykane osobniki mierzą 40-70 cm długości.

Sandacz (Sander lucioperca)
© Kletr - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Sandacz (Sander lucioperca)
Synonimy
Stizostedion lucioperca (Linnaeus, 1758)
Nazwy obce
angielska: Zander
niemiecka: Zander
czeska: Candát obecný
francuska: Sandre
hiszpańska: lucioperca
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Sandacz - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 50 cm do 109 cm
Ciężar: do 15.6 kg
Wymiar ochronny
45 cm.
Maksymalna długość życia
10 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ryby kostnoszkieletowe (Osteichtyes)
Rząd: Okoniokształtne (Perciformes)
Rodzina: Okoniowate (Percidae)

Występowanie i środowisko

To ryba europejska. Nie występuje na Półwyspie Iberyjskim, Bałkańskim i Apenińskim. Lubi przebywać w dużych rzekach o wolnym nurcie. Preferuje także starorzecza i jeziora. Sandacza można także spotkać w Bałtyku. To ryba wymagająca co do zawartości tlenu w wodzie. Jest przez to wrażliwa na zanieczyszczenia.

Tryb życia i zachowanie

Sandacz żyje maksymalnie 16 lat. Dzięki ochronnemu ubarwieniu ciała sandacze świetnie się maskują w otoczeniu.

Pożywienie

To drapieżnik. Młode osobniki zjadają plankton i wodne bezkręgowce, większe ryby polują na inne ryby, takie jak stynki, okonie, płocie, jazgarze, leszcze, kiełbie. Sandacz przejawia także kanibalizm. Zdarza się, że poluje na skorupiaki i mięczaki.

Rozmnażanie

W Polsce sandacz rozmnaża się od trzeciej dekady kwietnia do połowy czerwca. Tarło ma miejsce w płytkich zbiornikach o twardym, piaszczystym lub kamienistym dnie. Samiec buduje gniazdo w postaci wgniecenia w podłożu i po złożeniu przez samicy ikry, strzeże jaj aż do momentu wyklucia się młodych. Samica składa 200-300 tysięcy jaj (maksymalnie nawet milion). Ikra lepi się i ma żółty kolor. Tarło odbywa się w parach. Z jaj już po kilku dniach wykluwają się młode. Młode samce stają się dojrzale płciowo po 2-3 latach, samice po 3-4 latach.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Wymiar ochronny dla tego gatunku to 45 cm. Ryba ta jest objęta okresem i rozmiarem ochronnym.

Ciekawostki

To ryba o dużym znaczeniu gospodarczym. Jej mięso jest wyjątkowo smaczne. Jest obiektem połowów sportowych. Prowadzi się jej hodowlę, a zbiorniki wodne sztucznie się zarybia. To nasz największy gatunek z rodziny okoniowatych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2015-11-27, GAT-1010


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
sandacz
   tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona      

Trwa okres tarła u sandacza.

  tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona       

Trwa okres ochronny dla połowu sandacza.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia







Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.