Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Sikora bogatka
(Parus major)

Sikora bogatka (Parus major) to bardzo popularny, zwinny i ruchliwy ptak w Polsce. Najczęściej spotykany wśród sikor. Sikorka ta z wierzchu jest oliwkowa, ma czarną główkę, białe policzki, żółty brzuszek z czarnym paskiem - mniejszym u samic. Obie płci tej samej wielkości, zbliżonej do wróbla. Dziób jest czarny, oczy są ciemnobrązowe, nogi są niebieskawe.

Sikora bogatka (Parus major)
© medianauka.pl

Nazwa gatunku
Sikora bogatka (Parus major)
Nazwy obce
angielska: Great Tit
niemiecka: Kohlmeise
czeska: Sýkora koňadra
francuska: Mésange charbonnière
hiszpańska: Carbonero común
Pierwsze opisanie gatunku
Linnaeus, 1758
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Sikora bogatka - mapa występowania na świecieSikora bogatka - mapa występowania w Polsce
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: 14 cm
Rozpiętość skrzydeł: 22 cm.
Ciężar: do 20 g
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Wróblowate, wróblowe (Passeriformes)
Rodzina: Sikorowate, sikory (Paridae)
Głos
Odzywa się głosem "pin-pin", "sik-sik", śpiew "ti-ta-ti-ta".
Jaja
Średnie wymiary: 17,2 mm × 13,4 mm
Jajo emu

Występowanie i środowisko

Europa, północno-zachodnia Afryka i umiarkowana oraz cieplejsza strefa Azji. Zamieszkuje lasy z wyjątkiem czysto iglastych, parki, ogrody, wsie i miasta.

Tryb życia i zachowanie

Jest to gatunek osiadły. Tylko zimą migruje w pobliże ludzkich osiedli. Sikora bogatka w okresie lęgowym zjada dziennie tyle owadów ile sama waży. Często tworzy stada z innymi sikorami w okresie zimowym.

Nie jest wytrawnym lotnikiem. Zwinnie porusza się między gałęziami, skacząc po nich.

Pożywienie

Małe owady, larwy, pająki, nasiona, łój w miejscach dokarmiania. Zbiera je nierzadko na ziemi. Zwykle jednak poszukuje owadów na drzewach, głównie motyli i ich larw oraz jajeczek. Jest częstym bywalcem karmników.

Rozmnażanie

Jest monogamiczna. Gnieździ się w dziuplach lub szczelinach drzew, chętnie w skrzynkach lęgowych. Gniazdo zbudowane jest z mchów, korzonków, włosia i porostów, a wyściełane jest włosiem, piórami i wełnistymi częściami roślin. Wyprowadza zazwyczaj dwa lęgi w roku. W kwietniu lub maju i czerwcu lub lipcu. Samica składają do 12 jaj. Jaja są białe w czerwonawe cętki. Wysiaduje je tylko samica, a młodymi opiekuje się zarówno samiec jak i samica przez 15-21 dni. Młode bogatki mają żółte policzki i nie mają czarnego paska na brzuszku. Mogą być karmione nawet 800 razy dziennie przez swoich rodziców!

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce sikorka ta objęta jest całkowitą ochroną gatunkową.

Ciekawostki

Sikora bogatka jest sprzymierzeńcem człowieka w zwalczaniu szkodników.

To największy ptak z naszych sikorowatych i jednocześnie najbardziej pospolitych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2011-09-02, GAT-44


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
sikora bogatka
   tlo-ikonatlo-ikona       

Trwa pierwszy okres lęgowy bogatki.

     tlo-ikonatlo-ikona     

Trwa drugi okres lęgowy bogatki.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.