Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Zając szarak
(Lepus europaeus)

Zając szarak (Lepus europaeus) to ssak z rodziny zającowatych o szarobrązowym kolorze ciała, białym spodzie. Ma bardzo duże i silne nogi oraz serce. Bardzo szybko biega. Naturalnymi wrogami zająca są: lis, myszołów, wrona siwa, pies, wilk, kuna, tchórz, orzeł przedni, puchacz, jastrząb. Zające czynią szkody w sadownictwie, niszcząc korę drzew.

Zając szarak (Lepus europaeus)
© medianauka.pl

Nazwa gatunku
Zając szarak (Lepus europaeus)
Nazwy obce
angielska: European Hare, Brown Hare, European Brown Hare
niemiecka: Feldhase
czeska: Zajíc polní
francuska: Lièvre D'Europe
hiszpańska: Liebre Europea
Pierwsze opisanie gatunku
Pallas, 1778
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - nie;
Ameryka Środkowa - tak;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Zając szarak - mapa występowania na świecieZając szarak - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: 76 cm
Długość ogona: 10 cm
Ciężar: od 6 kg do 8 kg
Maksymalna długość życia
13 lat.
Podgatunki
Wyróżniamy 15 podgatunków:
L. e. caspicus,
L. e. connori,
L. e. creticus,
L. e. cyprius,
L. e. cyrensis,
L. e. europaeus,
L. e. hybridus,
L. e. judeae,
L. e. karpathorum,
L. e. medius,
L. e. occidentalis,
L. e. parnassius,
L. e. ponticus,
L. e. rhodius,
L. e. syriacus,
L. e. transsylvanicus
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Zajęczaki (Lagomorpha)
Rodzina: Zającowate (Leporidae)

Występowanie i środowisko

Europa i Azja są obszarami pierwotnego występowania. Gatunek został introdukowany w obu Amerykach i Australii. Zamieszkuje pola uprawne, łąki, skraje lasów. Unika dużych kompleksów leśnych.

Tryb życia i zachowanie

Zając nie przemieszcza się na duże odległości w terenie. Jest zwierzęciem osiadłym. Nie jest zwierzęciem towarzyskim. Żyje, poza okresem rui, samotnie.

Latem żeruje o zmroku i o świcie. W zimie żeruje także w nocy.

Niewiele ponad 2% populacji dożywa 13 lat, zwykle 5-6 lat.

Pożywienie

Jest roślinożerny. Zjada rośliny zielone, owoce, korę pędów drzew, nasiona, grzyby. Żeruje w nocy, rzadziej w dzień. Za dnia leży nieruchomo w legowisku, gdzie trudno go zauważyć.

Rozmnażanie

W ciągu roku możliwe 3-4 mioty. Okres porodu przypada na marzec-kwiecień. Liczba młodych w miocie - do 6. Możliwe jest ponowne zapłodnienie ciężarnej samicy. Młode bardzo szybko są zdolne do samodzielnego życia. Samica od razu opuszcza młode, które pozostają nieruchome przez kilka dni w gnieździe, potem rozchodzą się na odległość kilku-kilkunastu metrów od siebie. Samica karmi krótko młode w nocy o ściśle określonej porze. Po dwóch tygodniach młode jedzą rośliny zielone, a po miesiącu są samodzielne.

Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku 7 miesięcy, samce nieco wcześniej, bo w 5-6 miesiącu życia.

W Polsce pierwsze mioty pojawiają się w marcu, ostatnie we wrześniu.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Dla tego gatunku bardzo zmienna jest liczebność, która zależy od pogody i czynników chorobowych.

Ciekawostki

Zając bez rozbiegu skacze na wysokość 2 m. Może poruszać się z prędkością 80 km/g. Pojedyncze skoki wynoszą do 4 m!

Młode zająca nie mają zapachu.

Zdjęcia i grafiki - galeria

Filmy


© medianauka.pl, 2009-06-16, GAT-20


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
zając szarak
  tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona   

W tym okresie na świat mogą przychodzić kolejne młode zająca szaraka w 3-4 miotach w roku

Pokaż tylko bieżące wydarzenia








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.