Logo Media Nauka

Kot arabski

Kot arabski (Felis margarita) to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Sierść w kolorze piasku doskonale kamufluje go w środowisku naturalnym. Występuje także brązowe prążkowanie. Sierść na spodzie jest biaława. Na podeszwach stóp znajduje się długa sierść. Przystosowanie to doskonale chroni zwierzę przed gorącym piaskiem. Głowa jest dość duża, szeroka. Szerokie są też uszy.

Kot arabski (Felis margarita)
© meoita - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Kot arabski
Nazwa łacińska
Felis margarita
Nazwy obce
angielska: Sand Cat, Sand Dune Cat
niemiecka: Sandkatze
czeska: Kočka pouštní
francuska: Chat des sables
hiszpańska: Gato de las Arenas, Gato del Sahara
Pierwsze opisanie gatunku
Loche, 1858
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Kot arabski - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 55 cm
Długość ogona: 35 cm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Drapieżne (Carnivora)
Rodzina: Kotowate (Felidae)

Występowanie i środowisko

Kot arabski występuje w Afryce oraz we wschodniej części Azji. Zamieszkuje obszary suche. Można go spotkać nawet na pustynnych obszarach Sahary.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzi nocny tryb życia. Wykopuje sam nory, w których przebywa podczas dnia.

Morfologia i anatomia

Kot ten osiąga długość ciała do 55 cm, a ogon to dodatkowe 35 cm. Kot arabski ma bardzo dobry słuch i wzrok.

Pożywienie

Poluje na ptaki, skoczki pustynne, inne gryzonie, niejadowite gady. Zjada też szarańczę.

Rozmnażanie

Samica w kwietniu rodzi 2-4 młode.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Kot arabski przypomina bardzo fenka.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-06-24, GAT-3993





© Media Nauka 2008-2018 r.