Kułan, osioł azjatycki

Kułan, osioł azjatycki (Equus hemionus) to ssak z rodziny koniowatych, żyjący w niewielkich stadach złożonych z ogiera i kilku klaczy. W okresie rui ogiery walczą o samice (walka polega na gryzieniu i kopaniu). Dorastające kułany opuszczają stado i żyją samotnie. Samce znaczą kałem swoje terytorium.

Zdjęcia - galeria

Kliknij w obrazek, aby go powiększyć lub wyświetlić galerię, pokaz slajdów i dodatkowe opisy zdjęć.


Występowanie i środowisko

Zamieszkuje stepy, półpustynie i płaskowyże Azji. W kilku miejscach w Azji kułana introdukowano.

Występowanie poszczególnych podgatunków osła azjatyckiego:

onager (Equus hemionus onager) – Iran
kułan turkmeński (Equus hemionus kulan) – Turkmenistan, Afganistan i Iran
kułan mongolski, dżigitaj (Equus hemionus hemionus) – Mongolia, Chiny
khur (Equus hemionus khur) – Indie
kułan syryjski (Equus hemionus hemippus) - wymarły podgatunek

Tryb życia i zachowanie

Kułany zaatakowane przez wilki bronią się, kopiąc i uciekając z prędkością 50 km/h.

Pożywienie

Trawy, zioła, gałęzie krzewów, korzenie.

Rozmnażanie

Ciąża trwa 12 miesięcy. Klacz rodzi zwykle 1 źrebię o masie 25 kg. Samica karmi młode przez 6-8 miesięcy. Po ukończeniu 1 roku życia, kułany osiągają dojrzałość płciową.

Ochrona i zagrożenia EN

Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem - przypisuje się mu bardzo wysokie ryzyko wymarcia w stanie dzikim w niedalekiej przyszłości. Ma status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Gatunek ten jest zagrożony wymarciem. Podgatunek - kułan syryjski (Equus hemionus hemippus) jest wymarły.

Podgatunki

Wyróżniamy następujące podgatunki:

  • Equus h. hemionus - kułan mongolski, Pallas, 1775
  • Equus h. hemippus - kułan syryjski, I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1855
  • Equus h. khur - kułan indyjski, Lesson, 1827
  • Equus h. kulan - kułan turkmeński, (Groves & Mazak, 1967)
  • Equus h. onager - kułan perski, Boddaert, 1785

Synonimy

W literaturze można spotkać następujące synonimy dla określenia nazwy tego gatunku:

  • Equus bahram (Pocock, 1947)
  • Equus bedfordi Matschie, 1911
  • Equus blanfordi (Pocock, 1947)
  • Equus castaneus Lydekker, 1904
  • Equus dzigguetai (Wood, 1879)
  • Equus ferus Erxleben, 1777
  • Equus finschi Matschie, 1911
  • Equus hamar C.H. Smith, 1841
  • Equus hemionos Boddaert, 1785
  • Equus hemippus I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1855
  • Equus indicus George, 1869
  • Equus indicus (Sclater, 1862)
  • Equus khur Lesson, 1827
  • Equus kulan (Groves & Mazák, 1967)
  • Equus luteus Matschie, 1911
  • Equus onager Boddaert, 1785
  • Equus onager Pallas, 1777
  • Equus syriacus Milne-Edwards, 1869
  • Equus typicus Sclater, 1891

Pokrewne gatunki ssaków

ikonaKoń zwyczajny
Equus caballus
ikonaTarpan
Equus gmelini
ikonaKiang
Equus kiang
ikonaKoń Przewalskiego
Equus przewalskii
ikonaOnager
Equus hemionus onager
ikonaOsioł domowy
Equus asinus
ikonaOsioł nibijski
Equus africanus
ikonaZebra górska
Equus zebra
ikonaZebra Grevy'ego
Equus grevyi
ikonaZebra stepowa
Equus quagga
Koniowate
Koniowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?


© medianauka.pl, 2011-09-12, GAT-53






Polecamy w naszym sklepie

Zoologia ssaki
Kolorowe skarpetki Miasto
Grzybownik i mapa
Mapa świata Puzzle
Rośliny wodne i bagienne - Flora Polski
Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2022 r.