Logo Media Nauka
Sklep naukowy
polska - ikona

Koń domowy
(Equus caballus)

Koń domowy (Equus caballus) to ssak z rodziny koniowatych o wydłużonej głowie, długich, cienkich kończynach, długim ogonie z włosia, grzywą na karku i czole. Istnieje wiele ras koni. Najmniejsze z nich to kuce. Konie występują w różnych odmianach barwnych: mlecznosiwej, siwej szpakowatej, gniadej (brązy i czarne włosie), karej (czarnej), karogniadej, kasztanowatej (od złocistej poprzez rudą po ciemnobrązową ), cisawej (kasztanowatej z jaśniejszymi włosami), izabelowatej (płowej z białą grzywą i ogonem), bułanej (żółtawo-kawowej z czarnym ogonem i grzywą), myszawej (z popielatym ciałem oraz czarną głową, nogami, grzywą i ogonem, z pręgą na grzbiecie), dereszowatej (gniadej, karej lub kasztanowatej z domieszką siwych włosów), srokatej (białej w duże barwne plamy), tarantowatej (białej z niewielkimi plamami w innych kolorach). Samica konia to klacz, samiec to ogier.

Najszlachetniejszą rasą konia domowego jest koń arabski (czystej krwi). Jest to koń drobny, wytrzymały, pełen temperamentu.

Folblut (koń pełnej krwi), to angielski koń wyścigowy. Tylko nieliczne konie obecnie są pełnej krwi. Folblut wraz z koniem arabskim służą do wyprowadzania i uszlachetniania różnych ras sportowych takie jak:Koń domowy (Equus caballus), kuc szetlandzki

  • huntery
  • hanowery
  • trakeny
  • noniusy
  • gidrany
  • konie dońskie
  • kłusaki
  • angloaraby (krzyżówka araba z folblutem)

Koń ciężki wywodzi się od konia nizinnego lub kuca leśnego. Ma masywną budowę, grube nogi, wysoki wzrost, pęciny porośnięte długim włosiem, otłuszczony kark, bruzdę biegnącą od ogona po krzyż, dużą głowę. Są to największe z koni. Niektóre rasy mają 2 m wysokości w kłębie i 1000 kg ciężaru ciała. Oto niektóre rasy:

  • szajry
  • klejsdele
  • brabansony
  • ardeny
  • konie sztumskie

Najmniejsze konie to rasy karłowate, tak zwane kuce. Są to konie niewybredne, wytrzymałe, zwykle łagodne. Oto niektóre rasy:

  • kuce szetlandzkie (na zdjęciu)
  • fiordingi

Koń domowy (Equus caballus)
© medianauka.pl

Nazwa gatunku
Koń domowy (Equus caballus)
Nazwy obce
angielska: Horse
niemiecka: Hauspferd
czeska: Kůň domácí
francuska: Cheval
hiszpańska: Caballo
Pierwsze opisanie gatunku
Linnaeus, 1758
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - tak;
Ameryka Środkowa - tak;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Koń domowy - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 140 cm do 180 cm
Ciężar: od 400 kg do 1000 kg
Maksymalna długość życia
35 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Nieparzystokopytne (Perissodactyla)
Rodzina: Koniowate (Equidae)

Występowanie i środowisko

Cały świat.

Tryb życia i zachowanie

Brak danych.

Pożywienie

Pokarm roślinny, głównie trawy.

Rozmnażanie

Płodność samic trwa 20 lat, samców do 30 lat. Ciąża trwa 11 miesięcy. Samica rodzi zwykle jedno źrebię, które po dwóch latach jest dojrzałe płciowo.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - NE

Gatunek ten nie został jeszcze przypisany do żadnej kategorii ryzyka według kryteriów IUCN.

Ciekawostki

Koń domowy pochodzi od tarpana. Został udomowiony około 5000 lat temu w Azji. Konie wykorzystujemy jako zwierzęta wierzchowe, juczne oraz pociągowe. Z koni pozyskujemy także skórę, włosie, mleko oraz mięso. Zdziczałe konie w Ameryce (przywiezione przez Europejczyków) to nieliczne obecnie mustangi.

Jedynym żyjącym obecnie gatunkiem konia dzikiego jest koń Przewalskiego.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-04-16, GAT-116








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.