Zebu

© Nazzu – stock.adobe.com

Zebu (Bos indicus) to forma bydła domowego. W okolicach kłębu charakterystyczny garb zbudowany z mięśni i tkanki tłuszczowej. Z podgardla zwisa luźno skóra. Kolor sierści płowy, szary lub czarny. Zebu ma masywne, długie, szeroko rozstawione, stożkowate rogi. Jest odporne na choroby i dobrze znosi klimat podzwrotnikowy.

Istnieje 30 ras zebu. Oto niektóre z nich:

• zebu karłowate - najmniejsze ze wszystkich (70 cm wysokości w kłębie),
• zebu kankaryjskie - o białej sierści,
• zebu bahurskie - o krótkich rogach,
• dandżi - o wysokiej mleczności,
• deoni - o wysokiej mleczności,
• zebu mizorskie - z długimi, ostro zakończonymi rogami.

Występowanie i środowisko

Cały świat w strefie podzwrotnikowej

Pożywienie

Pokarm roślinny.

Ochrona i zagrożenia NE

Gatunek ten nie został jeszcze przypisany do żadnej kategorii ryzyka według kryteriów IUCN.

Ciekawostki

Zebu udomowiono w Indiach w czasach starożytnych. Jest czczone w Indiach.

Pokrewne gatunki ssaków

• jak zwyczajny (Bos grunniensis)
• tur leśny (Bos primigenius)
• gaur indyjski (Bos gaurus)
• bydło domowe, tur europejski (Bos taurus)
• nilgau indyjski (Boselaphus tragocamelus)
• banteng azjatycki (Bos javanicus)
• ibis białowąsy (Bostrychia hagedash)
• ibis koralikowy (Bostrychia carunculata)

© medianauka.pl, 2013-01-05, GAT-273/4428