Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Krzyżodziób świerkowy
(Loxia curvirostra)

Krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra) to gatunek ziarnojada z podrodziny łuszczaków, nieco większy od wróbla. Samiec już dorosły ma czerwone upierzenie z brunatnymi skrzydłami i ogonem. Młode samce są różnie ubarwione, od żółtozielonego do pomarańczowego. Samice są szare z wierzchu z ciemnym kreskowaniem, żółty lub pomarańczowo-zielony nalot na głowie i kuprze. Od spodu jest żółta, tył biały z kreskowaniem. Dziób charakterystyczny, duży, skrzyżowany na końcu.

Krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra)
© Steve Byland - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra)
Nazwy obce
angielska: Red Crossbill, Crossbill, Common Crossbill
niemiecka: Fichtenkreuzschnabel
czeska: Křivka obecná
francuska: Bec-croisé des sapins
hiszpańska: Piquituerto común
Pierwsze opisanie gatunku
Linnaeus, 1758
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - nie;
Ameryka Środkowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Krzyżodziób świerkowy - mapa występowania na świecieKrzyżodziób świerkowy - mapa występowania w Polsce
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: 18.5 cm
Ciężar: do 35 g
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Wróblowate, wróblowe (Passeriformes)
Rodzina: Ziarnojady, łuszczaki (Fringillidae)
Głos
Poza sezonem rozrodczym odzywa się głosem "glip-glip". Śpiew przypomina ciąg sylab "cziri-cziri czejuf glip-glip ..."

Występowanie i środowisko

Europa, część Azji, północna Afryka, Ameryka Północna. Zamieszkuje lasy iglaste, przede wszystkim świerkowe. W Polsce bardzo nieliczny. Można go spotkać w górach oraz w w rejonie północno-zachodnim. Podczas inwazyjnych nalotów liczny. W całej Polsce można ten gatunek zaobserwować podczas przelotów.

Tryb życia i zachowanie

Jest ptakiem koczującym, czasem inwazyjnym. Gdy jest nieurodzaj szyszek świerkowych ptak przenosi się w poszukiwaniu pokarmu na inne tereny, nawet poza obszary normalnego występowania. Nie jest płochliwy.

Pożywienie

Odżywia się nasionami drzew iglastych, w szczególności nasionami szyszek świerkowych. Gdy brakuje szyszek ptak ten zadowala się innym pokarmem, na przykład owocami jarzębiny.

Rozmnażanie

Gnieździ się zimą i wczesną wiosną, gdy jest najwięcej pokarmu na świerku, 4-5 m nad ziemią. Nierzadko panują wtedy największe mrozy. Gniazdo jest zbudowane z gałązek drzew iglastych, wysoko w koronie drzewa iglastego. Czasem wyprowadza dwa lęgi w roku, ale tylko wówczas, gdy jest obfitość szyszek świerkowych. Pierwszy lęg od stycznia lub końca grudnia do marca, a nawet maja. Samica składa 3-4 jaja, które wysiaduje przez 14-16 dni. Opiekuje się nimi samica. Pisklęta w gnieździe pozostają przez 2 tygodnie.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce ptak ten jest objęty ochroną gatunkową.

Ciekawostki

Samica składa w gnieździe jaja podczas największych mrozów. Dzieje się tak ze względu na obfitość pokarmu w tym czasie.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2013-06-29, GAT-631


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
krzyżodziób świerkowy
   tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona

Można obserwować w Polsce migrujące krzyżodzioby świerkowe

     tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona    

Można obserwować w środkowej Europie krzyżodzioby świerkowe przylatujące z północy.

tlo-ikonatlo-ikona         tlo-ikona

Trwa pierwszy sezon lęgowy krzyżodzioba świerkowego.

  tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona       

Trwa w przypadku dostatku nasion świerka drugi sezon lęgowy krzyżodzioba świerkowego.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.