Logo Media Nauka
PL

Puchacz

Puchacz (Bubo bubo) to największa z naszych sów. W Polsce puchacz jest rzadko spotykany. Brak dymorfizmu płciowego, samica jest nieco większa od samca. Puchacz ma duże oczy zwrócone do przodu, razem z dziobem otoczone tak zwaną szlarą. Na głowie dwie kępy piór przypominają uszy. Puchacz doskonale widzi i słyszy. Ma charakterystyczne żółte lub pomarańczowe tęczówki oczu.

Puchacz (Bubo bubo)
Zdjęcie zbiorów ZOO w Opolu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Puchacz
Nazwa łacińska
Bubo bubo
Nazwy obce
angielska: Eurasian Eagle-owl, Eurasian Eagle Owl, Eurasian Eagle-Owl
niemiecka: Uhu
czeska: Výr velký
francuska: Hibou grand-duc
hiszpańska: Búho real
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Puchacz - mapa występowania na świeciePuchacz - mapa występowania w Polsce
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: od 60 cm do 75 cm
Rozpiętość skrzydeł: od 160 cm do 188 cm.
Ciężar: od 2.5 kg do 4.2 kg
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Sowy (Strigiformes)
Rodzina: Puszczykowate (Strigidae)
Głos
Podczas toków wydaje charakterystyczny głos: "huuuu" u samca i krótkie "hu" u samicy. Głos słyszany jest z odległości nawet 5 km.
Jaja
Jaja są białe i kuliste.

Występowanie i środowisko

Sowa ta zasiedla stare i rozległe lasy Europy i Azji. Preferuje tereny skaliste. Można ją spotkać w naszym kraju poza jego centralna częścią w miejscach niedostępnych lub trudno dostępnych dla człowieka, zwykle w pobliżu zbiorników wody.

Tryb życia i zachowanie

Puchacz jest aktywny o zmierzchu i w nocy, a w dzień odpoczywa na drzewach i w zagłębieniach skalnych. Jest to dość płochliwa sowa. Prowadzi osiadły i skryty tryb życia. Przez cały rok przebywa w obrębie swojego rewiru. Lot jest cichy i szybki. Pohukiwanie puchacza można usłyszeć z odległości nawet 3 km.

Morfologia i anatomia

Wraz z dziobem i ogonem sowa ta osiąga 60-75 (78) cm długości ciała. Ogon ma długość do 29 cm. Rozpiętość skrzydeł wynosi nawet 188 cm. Ciężar ciała wynosi od 2,3 kg do nawet 4,2 kg w przypadku samic i od 1,6 do 2,8 kg w przypadku samców.

Pożywienie

Puchacze polują na małe i średnie ssaki, szczególnie szczury, ryjówki i norniki, nawet zające oraz ptaki, w tym krukowate, mewy, kaczki, a także ptaki drapieżne. Zjada także dość rzadko płazy, ryby i większe owady. Zdarzają się przypadki kanibalizmu. Największy udział w diecie puchacza stanowią kaczki i gryzonie. Czasem puchacze można spotkać na wysypiskach śmieci.

Rozmnażanie

Gniazduje w starych gniazdach ptaków drapieżnych, na ziemi lub w zagłębieniach skalnych. Od lutego do kwietnia samica składa raz w roku od dwóch do czterech jaj, które mają kształt kul i są białe. Składa je na nagim podłożu. Czas wysiadywania jaj wynosi 34-36 dni. Po wykluciu się piskląt opiekują się nimi zarówno samiec jak i samica przez 55 dni w gnieździe i 100 dni poza nim.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Sowa ta znajduje się w Polsce pod ścisłą ochroną. Gatunek wymaga ochrony czynnej. W okresie od 1 stycznia do 31 lipca ochronie podlega także miejsce rozrodu w promieniu 500 m, a poza tym okresem w promieniu 200 m. Największym zagrożeniem dla puchaczy jest człowiek. to bardzo płochliwy ptak, który łatwo porzuca jaja i pisklęta.

Ciekawostki

Puchacz to największy gatunek sowy.

W Polsce występuje zaledwie około 250 par lęgowych tych ptaków.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2011-09-12, GAT-54

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
puchacz
         

Trwa okres lęgowy puchacza.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia






© Media Nauka 2008-2018 r.