Delfinowate

Delfinowate (Delphinidae) to rodzina ssaków wodnych z podrzędu zębowców, która liczy dziś 39 gatunków. To najliczniejsza rodzina waleni. W Bałtyku można spotkać 2 gatunki z tej rodziny ssaków.

Wygląd

Delfinowate są dużymi ssakami. Osiągają 8 metrów długości. Mają ciało przypominające ciało ryby. Wiele gatunków ma dziób lub wydłużona górną lub dolną szczękę.

Gatunki

To atlas z wykazem gatunków, przynależących do danej rodziny. Aby wyświetlić tylko polskie gatunki, użyj filtra Ukryj obce gatunki, który znajdziesz w panelu bocznym. Możesz także użyć innych ciekawych filtrów, dzięki którym wyświetlisz gatunki z określonego kontynentu, o określonym statusie zagrożenia wyginięciem lub w oparciu jeszcze o inne kryteria. Nasz atlas zawiera karty opisów gatunków wraz ze zdjęciami. Kliknij na nazwę gatunkową lub miniaturę zdjęcia, aby się dowiedzieć czegoś więcej na temat danego gatunku.


Butlonos zwyczajnyButlonos zwyczajny PL

Tursiops truncatus

Butlonos, zwany też delfinem butelkonosym to przedstawiciel waleni z rodziny delfinowatych. Można go spotkać we wszystkich oceanach świata. Ma pysk wydłużony w dziób, przypominający butelkę - stąd nazwa delfina.


Delfin zwyczajnyDelfin zwyczajny PL

Delphinus delphis

Delfin zwyczajny, zwany też delfinem pospolitym to przedstawiciel waleni z rodziny delfinowatych. Można go spotkać we wszystkich oceanach świata, w tym w Bałtyku. Ma charakterystyczną smugę, biegnącą od oczu w kierunku nosa.


Delfinek pręgobokiDelfinek pręgoboki PL

Stenella coeruleoalba

Delfin pręgoboki (Stenella coeruleoalba) to ssak z rodziny delfinowatych, podobny do butlonosa. Głowa zakończona krótkim dziobem, Płetwy piersiowe są dość długie, wygięte ku tyłowi, ostro zakończone.


Delfinowiec  białonosyDelfinowiec białonosy PL

Lagenorhynchus albirostris

Delfinowiec białonosy, delfin białonosy (Lagenorhynchus albirostris) to gatunek ssaka morskiego z rodziny delfinowatych. Charakterystyczny jest biały, wyraźnie widoczny dość krótki dziób, jasne smugi, pręgi po bokach ciała. Wierzch ciemny, spód białawy.


Sousa sahulensisSousa sahulensis

Sousa sahulensis

Sousa sahulensis to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych. Wierzch szarawy, spód jasny. Pysk wydłużony w dziób. Na grzbiecie zaokrąglona płetwa.


Delfin długopyskiDelfin długopyski

Delphinus capensis

Delfin długopyski (Delphinus capensis) to ssak morski z rodziny delfinowatych, często uznawany za podgatunek delfina zwyczajnego.


Delfinek długoszczękiDelfinek długoszczęki

Stenella longirostris

Delfinek długoszczęki (Stenella longirostris) to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych, ciemnoszary z wierzchu, jasniejszum asem biegnącym przez cały bok i jasnoszarym spodem.


Delfinek plamistyDelfinek plamisty

Stenella frontalis

Delfinek plamisty (Stenella frontalis) to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych, szary z wierzchu z licznymi plamkami na całym ciele. Spód białawy z ciemnymi plamami.


Delfinowiec ciemnyDelfinowiec ciemny

Lagenorhynchus obscurus

Delfinowiec ciemny (Lagenorhynchus obscurus), dawniej delfin ciemny, to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych.


Grindwal długopłetwyGrindwal długopłetwy

Globicephala melas

Grindwal to duży przedstawiciel waleni z rodziny delfinowatych. Można go spotkać w prawie wszystkich morzach świata. Żyje w dużych stadach liczących nawet 1000 osobników. Regularnie odbywa wędrówki.


Oreczka krótkogłowaOreczka krótkogłowa

Orcaella brevirostris

Oreczka krótkogłowa, delfin krótkogłowy (Orcaella brevirostris) to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych. Głowa jest z przodu tępo zakończona. Płetwa grzbietowa przesunięta ku tyłowi. Ubarwienie szare.


Orka oceanicznaOrka oceaniczna

Orcinus orca

Orka, zwana także miecznikiem jest dużym ssakiem z rodziny delfinowatych o charakterystycznym czarno-białym ubarwieniu. Jest najbardziej drapieżnym waleniem. Potrafi zaatakować stojącego na brzegu kry lodowej człowieka. Jest zwierzęciem stadnym. Stado może


Risso szaryRisso szary

Grampus griseus

Risso szary (Grampus griseus) to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych. Ubarwienie szare z niebieskim odcieniem, czasem białe lub brązowawe. Na całym ciele widoczne blizny, będące wynikiem walk między samcami.


Tonin czarnogłowyTonin czarnogłowy

Cephalorhynchus commersonii

Delfin czarnogłowy (Commersona) to delfin zamieszkujący zimne wody północnej półkuli, bardzo charakterystycznie ubarwiony. to ssak z rzędu waleni o czarnej głowie, płetwach i środkowej części ciała. Pysk jest zakończony tępo.


Tonin nowozelandzkiTonin nowozelandzki

Cephalorhynchus hectori

Tonin nowozelandzki (Cephalorhynchus hectori) to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych. Płetwa grzbietowa ciemna, prawie kwadratowa. Pysk również czarny. Płetwa ogonowa ciemna, reszta ciała szara lub biała.





Inne gatunki

  • tonin chilijski (Cephalorhynchus eutropia)
  • tonin afrykański (Cephalorhynchus heavisidii)
  • delfin arabski (Delphinus tropicalis)
  • fereza mała (Feresa attenuata)
  • grindwal krótkopłetwy (Globicephala macrorhynchus)
  • delfiniak malajski (Lagenodelphis hosei)
  • delfinowiec białooki (Lagenorhynchus acutus)
  • delfinowiec południowy (Lagenorhynchus australis)
  • delfin krzyżowy (Lagenorhynchus cruciger)
  • delfinowiec skosnozębny (Lagenorhynchus obliquidens)
  • delfiniec wielorybi (Lissodelphis borealis)
  • delfiniec płaszczowy (Lissodelphis peroni)
  • oreczka australijska (Orcaella heinsohni)
  • melonogłów wielozębny (Peponocephala electra)
  • szablogrzbiet waleniożerny (Pseudorca crassidens)
  • sotalia amazońska (Sotalia fluviatilis)
  • sotalia przybrzeżna (Sotalia guianensis)
  • garbogrzbiet chiński (Sousa chinensis)
  • garbogrzbiet atlantycki (Sousa teuszii)
  • delfinek wysmukły (Stenella attenuata)
  • delfinek nadobny (Stenella clymene)
  • steno długonosy (Steno bredanensis)
  • butlonos indyjski (Tursiops aduncus)
  • butlonos południowy (Tursiops australis)

Występowanie i środowisko

Żyją we wszystkich morzach świata. Część z nich wpływa do rzek.

Tryb życia i zachowanie

To zwierzęta żyjące w stadach. Są bardzo inteligentne. Są także towarzyskie i często towarzyszą statkom. Posługują się echolokacją. Wydają pod wodą dźwięki, za pomocą których porozumiewają się.

Morfologia i anatomia

Delfiny mają duży mózg z silnie pofałdowaną korą mózgową, co świadczy o dużym rozwoju psychiki.

Rozmnażanie

Samice zwykle rodzą 1 młode.

Pożywienie

Odżywiają się rybami, głowonogami, skorupiakami, polują także na ptaki (pingwiny) i ssaki (foki).

Wykresy poniżej przedstawiają strukturę zagrożenia wymarcia gatunków z danej rodziny. Pierwszy diagram uwzględnia gatunki, których nie opisano w naszym serwisie (jeżeli taka sytuacja ma miejsce), drugi diagram uwzględnia wyłącznie gatunki, które opisano w portalu, trzeci diagram uwzględnia tylko gatunki rodzime.

Struktura zagrożenia wymarciem
(wszystkie wymienione gatunki rodziny)

Struktura zagrożenia wymarciem
(wszystkie opisane w serwisie gatunki rodziny)


Jeżeli chcesz się więcej dowiedzieć o statusach zagrożenia wymarciem i zapoznać się z opisami poszczególnych statusów, kliknij tutaj.

Ciekawostki

Delfiny łatwo podlegają tresurze. Są często trzymane w oceanariach.

Kalendarz przyrody

Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.

123456789101112

Opis

         Delfin zwyczajny: Rodzą się delfiny zwyczajne.
       Delfinowiec białonosy: Rodzą się cielęta delfina białonosego.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Praca zbiorowa - Encyklopedia zwierząt Ssaki, ISBN 83-85-85152-05-9, Elipsa 1991
  • Alfred Brehm - Życie zwierząt. Ssaki, PWN 1963

Czy tylko nietoperze używają echolokacji?

Czy tylko nietoperze używają echolokacji?

Echolokacja jest to zdolność do określania położenia obiektów w przestrzeni na podstawie echa akustycznego. Czy tylko nietoperze widzą w ciemności w ten sposób?

Ile śpią ssaki?

Ile śpią ssaki?

Ssaki potrafią przesypiać w głębokim śnie naprawdę długi okres czasu. Jakie ssaki śpią najdłużej, a które nie potrzebują zbyt wiele snu?

Najmniejszy ssak

Najmniejszy ssak

Jakie ssaki osiągają najmniejsze rozmiary na świecie, a jakie w Polsce? Gdzie można je spotkać?

Największy ssak

Największy ssak

Który z saków jest największy na świecie, a który w Polsce? Czy w historii żyły większe ssaki niż obecnie? Czy są to ssaki wodne czy lądowe?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?


© medianauka.pl, 2014-01-09, RODZ-97
Data aktualizacji artykułu: 2022-09-10



Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2022 r.