Szarytka morska

Szarytka morska, a dawniej foka szara (Halichoerus grypus) to ssak z rodziny fok, występujący także w Polsce. Skóra jest szara z wierzchu, żółtawa od spodu. Na całym ciele widoczne są liczne ciemne plamki, rozrzucone nieregularnie. Kolor skóry starych osobników prawie czarny. U prawie wszystkich osobników pysk jest szaroczarny.

Zdjęcia – galeria

W galerii publikujemy zdjęcia, grafiki i mapy związane z danym gatunkiem. Klikając na dowolną ikonkę podglądu grafik na końcu galerii, możesz zobaczyć prezentowane tu materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Szarytka morska (Halichoerus grypus)

© Antje Lindert-Rottke - Fotolia.com


Kliknijk na dowolną miniaturę grafiki aby zobaczyć materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Występowanie i środowisko PL

Obszar występowania tej foki to północny Atlantyk po Labrador i Nową Ziemię na północy, a na południu aż po Francję. Można ją spotkać w Bałtyku. Zamieszkuje strefę przybrzeżną. Legowiska znajdują się na plażach.

Tryb życia i zachowanie

Żyje w stadach. Nie odbywa wędrówek, prowadzi osiadły tryb życia. Tworzy poligamiczne rodziny złożone z samca i kilku samic.

Morfologia i anatomia

Przed nurkowaniem serce foki szarej zaczyna bić dużo wolniej (nawet do 1/15 normalnego rytmu), przez co zużycie tlenu przez organizm spada kilkakrotnie.

Długość ciała - 300 cm (samiec), 170-220 cm (samica). Ciężar ciała - 315 kg (samiec), 200 kg (samica).

Pożywienie

Foka zjada przede wszystkim ryby, które nierzadko wykrada z sieci rybackich, przez co dawniej była tępiona.

Rozmnażanie

Samiec prowadzi harem około 10 samic. Ciąża trwa około 11 miesięcy. Młode rodzą się zimą na lądzie. Mają kolor biały lub kremowy i pokryte są puchem. Ważą od 9 do 15 kg.

Ochrona i zagrożenia LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. To u nas bardzo nieliczny gatunek. Niegdyś foka ta wyrządzała znaczne szkody rybakom. Jeszcze w ubiegłym wieku była liczna. W Polsce foka szara objęta jest ścisłą ochroną gatunkową.

Ciekawostki

Jest najczęściej spotykaną foką nad polskim morzem.

To nasza największa bałtycka foka

W Polsce na Helu znajduje się słynne fokarium, która działa przy Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego. Tu są czynione starania o przywrócenie w Bałtyku stałej populacji tych zwierząt. Tutaj też trafiają osobniki na leczenie. Ośrodek też ten ma za zadanie edukować turystów.

Podgatunki

Wyróżniamy następujące podgatunki:

Synonimy

W literaturze można spotkać następujące synonimy dla określenia nazwy tego gatunku:

Pytania

Pytania

Czy foka szara jest pod ochroną?

Tak. Szarytka morska jest w Polsce pod ścisłą ochroną i jest wpisana do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt.

Ile żyje foka szara?

Szarytka morska żyje do 46 lat, przy czym samce żyją znacznie krócej, bo do 30 lat.

Jakie foki żyją w Bałtyku?

W Bałtyku można spotkać następujące gatunki fok:

  • szarytka szara, foka szara (Halichoerus grypus)
  • foka obrączkowana, nerpa (Phoca hispida)
  • foka pospolita (Phoca vitulina)

Nabardziej pospolita jest szarytka morska.



Filmy


Foka szara na Helu podczas spaceru plażą.



Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

          Okres godowy szarytki morskiej (foki szarej).
          Na świat przychodzą młode szarytki morskie.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia


Pokrewne gatunki ssaków


Ile śpią ssaki?
Ssaki potrafią przesypiać w głębokim śnie naprawdę długi okres czasu. Jakie ssaki śpią najdłużej, a które nie potrzebują zbyt wiele snu?
Najmniejszy ssak
Jakie ssaki osiągają najmniejsze rozmiary na świecie, a jakie w Polsce? Gdzie można je spotkać?
Największy ssak
Który z saków jest największy na świecie, a który w Polsce? Czy w historii żyły większe ssaki niż obecnie? Czy są to ssaki wodne czy lądowe?
Jak dużo jedzą zwierzęta?
Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?

Powiązane quizy

Ssaki Polski — quiz

Liczba pytań: 30
Quiz szkolny
Średni wynik:
19.48 / 64.93%
2024-01-20



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN – Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego – Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz – Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • Praca zbiorowa – Ilustrowana encyklopedia ssaków Polski - atlas, ISBN 978-83-7705-871-8, P.H.W. FENIX 0
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska – Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988
  • Alfred Brehm – Życie zwierząt. Ssaki, PWN 1963
  • Praca zbiorowa – Ilustrowana encyklopedia ssaków Polski - atlas, ISBN 978-83-7705-871-8, P.H.W. FENIX 0

© medianauka.pl, 2013-01-04, GAT-267
Data aktualizacji artykułu: 2022-04-28




©® Media Nauka 2008-2023 r.