Logo Media Nauka
Sklep naukowy
polska - ikona

Kozica
(Rupicapra rupicapra)

Kozica (Rupicapra rupicapra) to rodzimy ssak z rodziny krętorogich. Kozice mają rogi biegnące prostopadle do głowy, haczykowato zakończone. Rogi występują u samców i samic. Ciało pokryte sierścią, krótką latem, długą zimą. Ubarwienie szarobrunatne z ciemną pręgą na grzbiecie. Nogi przystosowane do poruszania się po stromych skałach, pod kopytami znajdują się elastyczne, wgłębione zgrubienia.

Kozica (Rupicapra rupicapra)
© dagomar - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Kozica (Rupicapra rupicapra)
Nazwy obce
angielska: Northern Chamois, Alpine Chamois, Chamois, Balkan Chamois
niemiecka: Gämse
czeska: Kamzík horský
francuska: Chamois
hiszpańska: Gamuza, Gamuza Septentrional
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Kozica - mapa występowania na świecieKozica - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 110 cm do 130 cm
Wysokość w kłębie: 90 cm
Ciężar: od 14 kg do 62 kg
Maksymalna długość życia
25 lat.
Podgatunki
R. r. asiatica
R. r. balcanica
R. r. carpatica
R. r. cartusiana
R. r. caucasica
R. r. rupicapra
R. r. tatrica - kozica tatrzańska
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Parzystokopytne (Artiodactyla)
Rodzina: Krętorogie, pustorożce, wołowate (Bovidae)

Występowanie i środowisko

Tatry, Góry Kantabryjskie, Pireneje, Alpy, Apeniny, Karpaty Wschodnie, góry Półwyspu Bałkańskiego, Azji Mniejszej i Kaukaz. Mieszka wysoko w górach. Tylko zimą schodzi do lasów w dolinach.

Zamieszkuje wysokie partie gór. Nie lubi upału.

Tryb życia i zachowanie

Latem aktywna rano i wieczorem, zimą o różnych porach. Żyje w stadach do kilkunastu sztuk. Lubi odpoczywać w dzień na nasłonecznionych stokach. Stare samce są samotnikami. Młode samce trzymają się w stadkach. Stadu przewodzi zawsze samica. Stado trzyma się swojego terytorium.

Pożywienie

Latem rośliny zielne, trawy, pędy drzew i krzewów, zimą mech, porosty, kora drzew. Wodę pozyskuje z lizania śniegu. Latem gromadzi duży zapas tłuszczu, który zużywa zimą.

Rozmnażanie

Ruja przypada na listopad-grudzień. Ciąża trwa 153-210 dni. Samica w maju lub czerwcu rodzi zwykle jedno młode, które po urodzeniu jest w dużym stopniu samodzielne już po 2 godzinach od porodu. Laktacja trwa 3-4 miesiące. Młode pozostają przy matce 1,5 roku. Dojrzałość płciową samice uzyskują po 3 latach życia, samce po czterech.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce znajduje się pod ochroną. Podgatunek - kozica tatrzańska (R. r. tatrica), który żyje w naszych Tatrach jest krytycznie zagrożony wymarciem. Ma status CR w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Podgatunek R. r. cartusiana ma status VU - jest narażony na wymarcie.

Ciekawostki

Kozica może skoczyć z wysokości 8 m, nie ponosząc przy tym żadnej szkody. Może też stać pochylona w dół na stromej ścianie skalnej.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-12-30, GAT-221


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
kozica
          tlo-ikonatlo-ikona

Trwa okres rui u kozicy

     tlo-ikona      

Rodzą się młode kozice

Pokaż tylko bieżące wydarzenia








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.