Logo Media Nauka
PL

Jenot

Jenot, kunops, junat (Nyctereutes procyonoides) to drapieżnik z rodziny psów, występujący również na terenie naszego kraju. Ma stosunkowo małą głowę, uszy, krótkie nogi. Ciało pokryte gęstym, puszystym futrem o kolorze szaro-brunatnym. Na grzbiecie czarna pręga. W okolicach oczu sierść jest czarna, po bokach głowy sierść jest dłuższa, tworząc bardzo charakterystyczne dla jenota baki. Jest cennym zwierzęciem futerkowym. W futrzarstwie znany jest także pod nazwą szopa usuryjskiego. Z uwagi na swoje podobieństwo do szopa pracza, czasem jest nazywany także szopem ussuryjskim. Dymorfizm płciowy nie jest zaznaczony,

Jenot (Nyctereutes procyonoides)
© Xaver Klaußner - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Jenot
Nazwa łacińska
Nyctereutes procyonoides
Nazwy obce
angielska: Racoon Dog
niemiecka: Psík mývalovitý
czeska: Marderhund, Tanuki, Enok
francuska: Chien Viverrin
hiszpańska: Perro Mapache
Pierwsze opisanie gatunku
(Gray, 1834)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Jenot - mapa występowania na świecieJenot - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 50 cm do 55 cm
Długość ogona: 18 cm
Ciężar: od 4 kg do 10 kg
Podgatunki
N. p. albus
N. p. koreensis
N. p. orestes
N. p. procyonoides
N. p. ussuriensis
N. p. viverrinus
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Drapieżne (Carnivora)
Rodzina: Psowate (Canidae)

Występowanie i środowisko

Wschodnia Azja. Tereny leśne, często w okolicy zbiorników wodnych. Aklimatyzowany także w Europie. Rzadko spotykany na terenie całej Polski, najczęściej w lasach liściastych i mieszanych w pobliżu zbiorników wodnych.

Tryb życia i zachowanie

Żyje samotnie lub w grupach rodzinnych do 6 osobników. Aktywny w nocy. W dzień kryje się jaskiniach, wyłomach skalnych, dziuplach i norach, najczęściej po lisie lub borsuku. W północnej części obszaru występowania zapada w sen zimowy. Wolno biega. Biega dość wolno, ale może pokonywać dość spore odległości. W przypadku zagrożenia może udawać martwe zwierzę.

Morfologia i anatomia

Osiąga rozmiary 50-80 cm długości ciała, ogon jest krótki - ma od 13 do 20 cm długości. Wysokość w kłębie wynosi 37 cm. Waży zwykle od 4 do 7 kg. Przed zimą ciężar może wynosić nawet 10 kg.

Pożywienie

Drobne gryzonie, ptaki, jaszczurki, żaby, ślimakami, owadami, padliną, przyjmuje także pokarm roślinny (żołędzie, jagody, nasiona).

Rozmnażanie

Ciąża trwa 59-64 dni. Samica rodzi od 5 do 12 młodych. Dojrzałość płciową osiągają po 9-11 miesiącach. Młode karmi także samiec.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Jenot w Polsce jest gatunkiem obcym. To gatunek pierwotnie występujący w Mandżurii, Ussurii, w Chinach i Japonii. Do Polski trafił z terenów Ukrainy i Białorusi. Pierwszego osobnika zarejestrowano w 1955 roku w Puszczy Białowieskiej. Szybko rozprzestrzenił się na cały kraj poza Karpatami. W naszym kraju jenot jest zwierzęciem łownym.

Ciekawostki

Jest najmniejszym przedstawicielem rodziny psów w Polsce.

Jenot jak na zwierzę z rodziny psów jest wyjątkowe, gdyż zapada w sen zimowy.

Futro z jenota było wykorzystywane w Związku Radzieckim w kuśnierstwie.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-01-02, GAT-241





© Media Nauka 2008-2018 r.