Logo Serwisu Media Nauka

Miko czarny
(Callimico goeldii)

Miko czarny (Callimico goeldii) to rzadki, zagrożony wyginięciem ssak z rodziny płaksowatych o małej głowie, dużych, nagich uszach, z gęstym futrem o długim i jedwabistym włosiu. Wokół głowy włosy tworzą grzywę. Miko czarne są bardzo głośne oraz bardzo szybkie i ruchliwe. Są trudne do schwytania.

Miko czarny (Callimico goeldii)
© ondrejprosicky - fotolia.com

Nazwa gatunku
Miko czarny (Callimico goeldii)
Nazwy obce
angielska: Goeldi’s Monkey, Goeldi's Monkey, Callimico, Goeldi's Tamarin, Goeldi's Marmoset
niemiecka: Springtamarin
francuska: Tamarin De Goeldi, Tamarin Sauteur
hiszpańska: Chichilo, Marimonito, Mico-de-goeldii, Mono Goeldi, Mono Negro, Pichico Negro, Tití De Goeldi
Pierwsze opisanie gatunku
(Thomas, 1904)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - tak;
Ameryka Środkowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Miko czarny - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 27 cm
Długość ogona: 30 cm
Ciężar: do 450 g
Maksymalna długość życia
17 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Naczelne (Primates)
Rodzina: Płaksowate (Cebidae)

Występowanie i środowisko

Zachodnia część Ameryki Południowej.

Tryb życia i zachowanie

Żyje w grupach liczących 20-30 osobników. Żyje w tropikalnych lasach na równinach w koronach drzew do wysokości 5 m, ale żeruje na wysokości nawet 30 m. Czasem schodzi na ziemię łowić koniki polne. Jest aktywny w ciągu dnia. W nocy śpią przytulone do siebie i owinięte ogonami. W dzień czyszczą sobie nawzajem futro. Terytorium znaczą moczem oraz wydzieliną z gruczołów umiejscowionych w okolicy mostka.

Pożywienie

Zjada owoce, liście, nasiona, owady, soki drzew.

Rozmnażanie

W grupie rozmnaża się tylko para rodziców. Ciąża trwa 154 dni. Samica rodzi zwykle 1 młode, które nosi przez 23 dni. Potem młodym opiekuje się ojciec. Samice są dojrzałe płciowo po 8,5 miesiącach, samce po 16,5 miesiącach.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2011-10-30, GAT-90








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.