PL

Wrona siwa

Wrona siwa (Corvus cornix) do niedawna była uważana za podgatunek czarnowrona (podgatunek Corvus corone cornix). Dziś wiele źródeł wymienia ją jako odrębny gatunek. Tułów jest szary, reszta jest upierzona czarno. Dziób i nogi również są czarne. Samiec i samica są tej samej wielkości. Upierzenie jest takie samo dla obu płci.


Wrona siwa(Corvus cornix)
© medianauka.pl

Występowanie i środowisko

Europa. W Polsce jest pospolita. Można ją spotkać na brzegach lasów i pośród pól, w osiedlach ludzkich.

Tryb życia i zachowanie

Jest częściowo wędrowna. Przylatuje w marcu i kwietniu, odloty w październiku i listopadzie. Jest ostrożna, ale do obecności człowieka jest przyzwyczajona. Lot powolny, wymachowy.

Pożywienie

Jest wszystkożerna. Zjada drobne ssaki, jaja, pisklęta, owady, nasiona, odpadki, także padlinę.

Rozmnażanie

Jest to gatunek monogamiczny. Gnieździ się pojedynczo na drzewach. Gniazdo zbudowane jest z patyków, wyściełane ziemią, perzem i trawami. Raz w roku w połowie kwietnia samica składa 4-6 jaj i wysiaduje przez 18-21 dni. Samiec w tym czasie karmi samicę. Pisklęta są gniazdownikami. Rodzice karmią je na początku owadami i ich larwami, później małymi ssakami i pisklętami innych ptaków. Młode opuszczają gniazdo po 28-35 dniach od wyklucia.

NE

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie został jeszcze przypisany do żadnej kategorii ryzyka według kryteriów IUCN.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-06-01, GAT-575

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
Wrona siwa
          

Do kraju przylatują wrony siwe z zimowisk.

          

Trwa okres lęgowy wrony siwej.

          

Wrony siwe odlatują na zimowiska

Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.