Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Głuszec
(Tetrao urogallus)

Głuszec (Tetrao urogallus) to duży ptak z rodziny głuszcowatych. Samiec (kogut) jest większy od samicy (kury), ma czarne ubarwienie z szarobrązowymi pręgami, grzbiet ciemnobrunatny, ogon czarny z białymi plamami, pierś z metalicznym połyskiem, czerwone obrzeże oczu. Ubarwienie samicy (głuszy, głuszycy) jest ochronne, z wierzchu brunatne z rdzawymi i białymi prążkami, spód z ciemniejszymi pręgami. Gardło i wole jednolicie brązowe. Dziób jest rogowy, latem zewnętrzna warstwa ulega zrzuceniu.

Głuszec (Tetrao urogallus)
© Tomo Jesenicnik - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Głuszec (Tetrao urogallus)
Nazwy obce
angielska: Western Capercaillie, Capercaillie
niemiecka: Auerhuhn
czeska: Tetřev hlušec
francuska: Grand Tétras
hiszpańska: Urogallo común
Pierwsze opisanie gatunku
Linnaeus, 1758
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Głuszec - mapa występowania na świecieGłuszec - mapa występowania w Polsce
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: od 65 cm do 100 cm
Rozpiętość skrzydeł: od 98 cm do 135 cm.
Ciężar: od 2.5 kg do 6.5 kg
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Kuraki (Galliformes)
Rodzina: Głuszcowate (Tetraonidae)
Głos
Podczas godów samiec wydaje jedne z najpiękniejszych dźwięków w naszej strefie klimatycznej.
Jaja
Jajo emu

Występowanie i środowisko

Eurazja. W Polsce nieliczny, obecny na pięciu izolowanych obszarach. Zamieszkuje rozległe, gęste bory z gęstym poszyciem, w pobliżu torfowisk z wełnianką.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzi osiadły tryb życia. Zażywa kąpieli piaskowych na leśnych wydmach.

Głuszec potrafi z głośnym trzepotem skrzydeł szybko wznieść się w powietrze. W regularnym locie jest obecna faza ślizgu.

Pożywienie

Zjada rośliny - jagody, pąki drzew, trawy, a latem także bezkręgowce. Zimą zjada igły drzew iglastych, pąki i pędy. Połyka też drobne kamyki, które ułatwiają trawienie pokarmu w żołądku (gastrolity).

Rozmnażanie

Jest poligamiczny. Znany z toków. Samiec zapada wieczorem na drzewo. Rano na nim zaczyna tokowanie, rozkładając wachlarzowaty ogon. Wyciąga głowę do góry i wydaje różne odgłosy zwane kłapaniem, trelowaniem, korkowaniem lub odbojem i szlifowaniem. Pod koniec ostatniej części nagle głuchnie. Końcowa część toków i kopulacja odbywa się na ziemi. Gniazdo buduje na ziemi, jest nieosłonięte. Samica raz w roku od połowy kwietnia do połowy maja składa 6-11 jaj, które sama wysiaduje przez 26-28 dni. Kura sama wodzi pisklęta.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Dawniej w Polsce głuszec był licznym gatunkiem w całym kraju.

W żołądku głuszca można znaleźć do 2800 drobnych kamyków (gastrolitów).

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2013-06-23, GAT-625


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
głuszec
   tlo-ikonatlo - ikona       

Trwa okres lęgowy głuszca.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.