Logo Serwisu Media Nauka


Gęś tybetańska, gęś indyjska (Anser indicus)

Gęś tybetańska, gęś indyjska (Anser indicus) to ptak z grupy gęśców. Ubarwienie białe z czarną szyją, charakterystycznymi dwoma czarnymi paskami na głowie, skrzydła z odcieniem brązowawym. Dziób żółty z czarnym zakończeniem.

Gęś tybetańska, gęś indyjska (Anser indicus)
Zdjęcie okazu z ZOO we Wrocławiu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Gęś tybetańska, gęś indyjska (Anser indicus)
Nazwy obce
angielska: Bar-headed Goose
niemiecka: Streifengans
czeska: Husa indická
francuska: Oie à tête barrée
hiszpańska: ánsar indio
Pierwsze opisanie gatunku
(Latham, 1790)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Gęś tybetańska, gęś indyjska - mapa występowania na świecie
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: 70 cm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Blaszkodziobe (Anseriformes)
Rodzina: Kaczkowate (Anatidae)

Występowanie i środowisko

Azja środkowa. Zamieszkuje śródlądowe, górskie zbiorniki wodne oraz rozlewiska rzek na nizinach, bagna.

Tryb życia i zachowanie

Jest ptakiem wędrownym. Migruje ogromnymi stadami na północ Indii i do Pakistanu.

Pożywienie

Zjada pokarm roślinny i zwierzęcy zbierany w wodzie i na lądzie.

Rozmnażanie

Gnieździ się w koloniach. Gniazda zakłada na otwartych terenach bagiennych albo pośród skał, zawsze niedaleko zbiorników wodnych.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Podczas wędrówek gęsi indyjskie potrafią przelecieć nad Himalajami na wysokości 10 000 m n.p.m.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© Media Nauka, 2013-05-19, ART-GAT524




Polecamy